Սեր դարումը Ընդարձակ և լայն լայն դօներ, Սեծ լուսավոր պատուհաններ, Պատին կախած պատկառելի մի հին նկար, Տեսքը պարին, հայացքը վեր, անշուշտ, նա է' Աստվածը ձեր, Ծակատը լայն, դեմքը պայծառ աղոթում է նա մեզ համար, է շատ, հաստատ, կյանքն է կանխազգում, Ապագան է սրբագրում, Խոյանում է կողքին մի քար' վրան նախշեր, ինչպես խաչքար: Ուսուցչուհին մեզ բարևեց, պատկառանքը այսպես պարզեց. Ստեղծողն է գրերն հայոց, ազգանունը' ՄԵՍՐՈՊ ՄԱՇՏՈՑ, Նա ամենայն ուսուցիչն է, հայոց լեզվի պահապանը, Կողքի քարին հայոց լեզվի այբուբենը' հիմնաքարը: Թվաց' այդ նկարն ուներ կարևոր հարցերի շարան, Ադ հարցերից ակնկալվող կայուն պատասխան, Վեր խոյացող հայացքում' մի խորհուրդ խորհրդավոր' որպես պատվիրան Եվ շուրթերից մրմնջացող ինչպես աղոթքն ամենահզոր: - ավ սովորեք, եղեք արի, ուղղվեցեք մտքով բարին, Որ պահպանեք տունը ազգի, ուժեղացնեք ուժը բազկի: -Լավ սովորենք նրա պատվին, Արժանանանք մտքի փառքին Հասմիկ Դուրգարյան