1789 жылы Францияда басталған ұлы француз революциясы буржуазиялық ерекшеліктерді орнықтыру үшін 3 кезеңді басынан өткізді. Осы кезеңдерге бірнеше саяси топтар тіпті адамдардың шоғыры өз талаптарын алдыға шығарып, саяси өзгерістерді жетелдетуге әсер етті. Әрине бұл топтардың ішінде Парламентте (Конвентте) өз құрамы бар саяси топтар - мейлінше құқықтық тұрғыда әсер етсе, кейбір саяси түрде ұйымдаспаған азаматтардың ортақ мақсаты төңірегіне топтасқан адамдарда радикалдық талаптарды алдыға тартты. Осы радикалдық топтардың негізін қала кедейлерімен ауыл бұқарасынан құралған адамдар қалады. Бұл топтың идеологиялық негізін халық бұқарасының ортасында жүрген шіркеу қызметкері(Жак Ру), журналист(Теофиль Леклерк), пошта қызметкері (Жан-Франсуа Варде) және феминистка театр актрисасы (Клер Лакомб) құрады. "Құтырғандар" деп аталған радикалдық топтың басында тұрған бұл төртеуі бастапқыда Якобиншілердің қатарында болып, бұқаралық халықты жаңа революциялық өкіметтің жағына шығарушылардың қатарында табылды. Тіпті Якобшілер, Париж коммунасымен бірге жирондистерге қарсы бірге күресті.1792 жылы Франция королі XVI Людовикті Конвент айыпты деп тауып, өлім жазасына кешкен кезде болашақ "құтырғандар" тобының мүшелері біресе монтаньярлардың біресе яобиншілердің қатарында ауытқып, жаңа саяси күшпен қайта құрылды. 1792 жылы халық қозғалысының революцияның өзгерістерді тек монархияны республикалық басқарумен ауыстырумен тынбай, әлеуметтік өзгерістерді де жүргізуді де талап еткен наразылығы басталғанда Жак Ру, Теофиль Леклерк, Жан-Франсуа Варле, Клерк Лакомб "құтырғандар" тобын құрып, революцияны жалғастырушылар басында тұрды. Шіркеу қызметкері Жак Ру революция оқиғалар мен шетелдік интервенция уақытында бағаны көтерушілерді қатаң жазалауды талап етіп, әлеуметтік теңдік қағидасы енгізе бастады. "Жалпыға ортақ максимум" туралы Заң осы Жак Рудың үндеулері негізінде қабылданды. Теофиль Леклерк болса Жан-Поль Мараттың қазасынан кейін "Халық досы" газетінің бас редакторы болып, революция жауларына қарсы террорды ұйымдастыру оны әрі қарай үдетуге үндеушілердің қатарында табылды. Ал Жан-Франсуа Варле болса сайлау жүйесін өзгертуді талап етіп, тікелей демократиялық жүйеге ауысуды жақтаушылардың бірі болды. Клер Лакомб болса Француз революциясының әйелдер қозғалысының негізін салушы болды. Осы аталмыш төрт тұлғаның арқасында әлеуметтік тауарларға ортақ баға еңгізіліп, аграрлық реформаның жүргізілуіне, қала кедейлерінің жағдайын жақсартуға бағытталған өзгерістер басталды. Бірақ, қала кедейлері арасында өскен төрт тұлғаның тек осы аяда ғана өткір мәселелерді көре алуы - революциялық өзгерістерге көңіл толмаушылар қатарынан революция жауларының қатарынан бірақ шығарды. Олардың талабы мемлекеттік аппаратқа мейлінше ауыртпашылық тудырып, әлеуметтік қақтығыстарға әкелді. Біртіндеп халық бұқарасы Якобиншілер билігінен сырт айнала бастады. Якобиншілер халыққа ықпалынан айырылып қалмас үшін, "Сенімсіздер туралы" Заң қабылдап "құтырғандарды" контрреволюциялық күштер есебінде талқандап тынды.
"Құтырғандар" өздері үндеген, үдеткен революцияға қарсы террордың астында қалды.
