շմարտությունն ու իմաստությունը երկու հասկացություն են, որոնք հաճախ օգտագործվում են Փիլիսոփայության և կրոնի մեջ: Ճշմարտությունն այն է, ինչը ճշմարիտ է կամ ճիշտ, մինչդեռ իմաստությունը գիտելիք է, որը հիմնված է աշխարհի փորձի և ըմբռնման վրա:
Uthշմարտությունը կարող է սահմանվել որպես այն, ինչը համապատասխանում է իրականությանը կամ իրականությանը: Դա կարող է լինել մի բան, որը մենք գիտենք կամ հավատում ենք, կամ ինչ-որ բան, որը գիտականորեն ապացուցված է: Theշմարտությունը կարող է լինել անձնական կամ ընդհանուր գիտելիք, բայց այն միշտ հիմնված է փաստերի և ապացույցների վրա:
Իմաստությունը աշխարհը և մեզ շրջապատող մարդկանց հասկանալու ունակությունն է: Դա ոչ միայն փաստերի իմացությունն է, այլև այդ գիտելիքները կյանքում կիրառելու ունակությունը: Իմաստությունը կարող է դրսևորվել տարբեր ձևերով, ինչպիսիք են որոշումներ կայացնելու ունակությունը, փոխզիջումներ գտնելը, հակամարտությունները լուծելը և այլն:
Այսպիսով, ճշմարտությունն ու իմաստությունը կարող են կապված լինել, բայց դրանք տարբեր իմաստներ ունեն: Ճ
շմարտությունը վերաբերում է այն ամենին, ինչ գոյություն ունի իրականում, մինչդեռ իմաստությունը վերաբերում է այն բանի, թե ինչպես ենք մենք օգտագործում այդ գիտելիքը մեր կյանքում: