“Әғүҙү билләәһи минәш-шәйтаанир-раджим. Аятел-Көрси Бисмилләәһир-Рахмәәнир-Рахиим. Аллааһу ләә иләәһә иллә һүүәл-хәййүл-ҡаййүүм, ләә тәъ-хуҙүһү синәтү-үә лә нәүүм, ләһү мәә фис-сәмәәүәәти үә мәә фил-ардъ, мәңҙәлләҙии йәшфәғү ғиңдәһү илләә би иҙниһ, йәғләмү мәә бәйнә әйдииһим үә мәә хальфәһүм, үә ләә йүхиитуунә бишәй-им-мин ғилмиһии илләә бимәә шәәәә әъ, үәсиғә күрсиййүһүс-сәмәәүәәти үәл-ардъ, үә ләә йә-үүдүһү хифҙуһумәә үә һүүәл-ғәлиййүл-ғәҙыым. Мәғәнәһе: Аллаһ, Унан, тере һәм мәңге булғандан башҡа, илаһ юҡ. Уны йоҡомһорау ҙа, йоҡо ла алмай; күктәрҙә һәм Ерҙә булған нәмәләр — Уныҡы. Уның алдында Үҙ рөхсәтенән башҡа, кем яҡлаша алыр? Ул уларға ҡәҙәр булғандарҙы ла һәм уларҙан һуң булғандарын да белә, ә улар, Уның теләгенән тыш, Уның белеменән бер нәмә лә аңлай алмай. Уның тәхете күктәрҙе һәм Ерҙе биләй, һәм уларҙы һаҡлау Уға ауыр түгел,—Ул бөйөк, олуғ! Был Аятел Көрси аяты Аллаһы Тәғәләне, тәүхидте ололауҙы, Аллаһтың сифаттарын үҙ эсенә алыу йәһәтенән Ҡөрьән сүрәләре һәм аяттары араһынд