Психологиялық тұрғыда сау ұрпақты тәрбиелеу үшін қажетті факторлардың негізгісі – толыққанды отбасы. Ажырасқан жұптар санының артуы шешілуі қиын күрделі проблемаға айналып келе жатыр. Дәл осы пікірді QOGAM-MEDIA.KZ тілшісіне отандық психотерапевт, балалар психологы Әсел Асқарбекқызы жеткізді. Айтуынша, әр баланың толыққанды отбасында тәрбиеленуі үшін қоғамда отбасы институтының мәртебесін арттыру қажет.
«АХАЖ АЖ» ақпараттық жүйесінің мәліметтеріне көз жүгіртсек, соңғы он жылда ресми некесін бұзып, ажырасып жатқан отбасылар саны азаймай тұр. Мәселен, 2013 жылы 51 305 отбасы ажырасса, 2019 жылы 60 мыңға жуық жұп екі бөлек кеткен. 2022 жылы 128, 5 мың жұп некесін заңды тіркетіп, тағы 51 220 ажырасуға бел буған. Бұл дегеніңіз еліміздегі жылына әр 2000 жұптың біреуі ажырасады деген сөз. Ал Ұлттық статистика бюросындағы деректер бойынша 711 мың кәмелетке толмаған баланы тек анасы, 300 мың баланы тек әкесі жалғыз тәрбиелеп отыр. Балалар психологы Әсел Асқарбектің сөзінше, ажырасулардың артуы, тиісінше толыққанды отбасында тәрбие алатын балалар санының артуы бүтін бір қоғамның психологиялық саулығына әсер ететін үлкен фактор. Сол себепті отбасы институтын нығайтуға барынша көңіл бөлу қажет.
«Бізде ажырасу секілді ауқымды, маңызды мәселені үлкендер жағы, ер мен әйел көбіне өздері шеше салады. Баланың құқықтары, оның ішінде қажеттіліктері мен қалауы, қала берді олардың сезімін аяққа таптау, олардың сөзін көзге ілмеу белең алып отыр. Ажырасу мәдениеті де, ажырасудың әдебі де қалыптаспаған. Әйел мен ер өзінің эгосын қанағаттандыруға мән беріп, баланың жан-дүниесіне үңілмейді. Балаға деген немқұрайлылықтың арты үлкен дертке әкеледі. Сол себепті, егер сіз ажырасуға бел бусаңыз, қандай да бір себеппен жұп болып қалу мүмкін емес болып жатса, бірінші кезекте бұл мәселені балаңызға түсіндіріп, балалар үшін ауыр болмайтындай етіп екіжақты шешуге тиіссіз», — дейді ол.
Психологтың сөзінше, толық емес отбасында тәрбиеленген баланың түпсанасында өмір бойына әкесіне не анасына деген ауыр реніш қалады. Бұл оның жеке басына ғана емес, қоғамдағы орнына, адами қасиеттерінің бұрыс қалыптасуына алып келеді. Ал қазақ халқының бұдан жүз жыл бұрынғы көзқарасына, түсінігіне сай келмейтін бүл үрдіс еліміздің ұлт ретіндегі болашағына да қауіпті, деп санайды ол.