Ҡулдарынан нур тама

Стәрлетамаҡ районының Түбәнге Уҫылы ауылынан Рәмзиә Хөснөтдинова менән Зәминә Вәхитованы ауылдаштары ҡул эше оҫталары булараҡ белә. – Атай-әсәй оло ине, шуға мине бәләкәйҙән эшкә өйрәтеп үҫтерҙе­ләр. Иң беренсе ойоҡбаш, бейәләй бәйләргә өйрәндем. 13-14 йәштә колхозда эшләй башланым, бала сағым хеҙмәттә үтте, – тип һөйләй башланы үҙе тураһында Рәмзиә апай. Оҙаҡ йылдар фермала һауынсы булып эшләһә лә, буш ваҡыттарын­да ҡулынан бәйләме төшмәй. Әле 80 йәшкә етеп барғанда ла күҙҙең яуын алырлыҡ таҫтамалдар сигә, белгәнен йәштәргә лә ихлас өйрәтә. – Күҙем күргәндә, һаулығым булғанда, ошолай клубҡа йөрөп, күргәҙмәләрҙә ҡатнашып, күңелемә ял алам, – ти ул. Оло йәшкә етһә лә, күҙлек кеймәүе менән дә һоҡландырҙы Рәмзиә апай. Икенсе оҫтабыҙ Зәминә Вәхи­това­ның белгәне лә бик күп булып сыҡты. – Мин барлыҡ ҡул эштәре менән дә мауығам. Айырыуса шәл бәй­ләргә яратам. Үҙем Стәрлебаш районынан, беҙҙең төбәк шәлселә­ре менән данлы. Әсәйем дә бәйләне, ғүмер буйы фермала эшләгәс, минең менән ултырырға ваҡыты ла булмағандыр инде, шәл бәйләргә күрше апайҙан өйрәндем. Әле лә хәтерләйем бала саҡта, әсәйем эштән ҡайтып керер ҙә дәрес әҙерләүем менән ҡыҙыҡһы­нырҙан алда “Балам, шәл ситенең нисә телен бәйләнең?” – тип һорар ине. Зәминә апайҙың күргәҙмәгә ҡуйылған түр-юрған тип аталған ҡул эше бигерәк тә үҙенсәлекле. – Борон һәр өйҙә тиерлек һике булған. Шунда ошо түр-юрғанды йәйгәндәр. Ул әле лә ҡулланышта. Ҡунаҡ килгәндә, эскәмйәләргә йәйеп ҡуйһам, үҙенсә йәм биреп тора. Элекке ҡалған туҡымаларҙан бына тигән итеп түр-юрған эшләп була, – ти әңгәмәсем. Бөгөнгө заман йәштәренә оло быуындан өйрәнәһе шөғөлдәр бар әле. Резеда ШӘҢГӘРӘЕВА Стәрлетамаҡ районы.