Ә бу юлы... Форсаты чыкмады – байтак кайтмый торганнан соң гына юлга кузгалдык. Машина җитез җилә. Менә юлның хәвефле өлеше – Репьевка тавын да мендек һәм... күз алдында гүзәл манзара ачылды. Юлның ике ягыннан да офыкка барып тоташкан басуларда елмаеп, көнгә багып, кояш сеңелләре – көнбагыш чәчкәләре утыра. Мең, йөз мең, миллион, исәпсез! Серлеләр, нәфисләр, матурлар! Тыйнак кына башларын игәннәр. Зурраклары бар, нәниләре... Ә таҗлары – алтын сары, ник бер тап булсын! Сары матур, сары матур,Сары матур сайласаң,дип юкка гына җырламыйлар шул. Менә бит Ходайның кодрәте, узган ел чүп үләне баскан, иләмсез басу гүзәллек дөньясына әйләнгән дә куйган. Монда хуш ис, монда рәхәт бер һава, монда күңелне иркәли торган гаҗәеп бер халәт. Туган җир туфрагыннан сут, көч туплап, нәзек җилләргә иркәләнеп, шифалы яңгыр суларын эчеп, көләч кояштан җылылык, нур алып үскәнгә алар шулкадәр нәзакәтле, гүзәл инде ул.Сокланып караган саен карыйсы килә үзләренә, чын матурлыкны йөрәгең белән тоюдан, күзләрең бел