Биатам Хөснулла Тимашевның документларын кадерләп саклыйм. Вакыт-вакыт аларга карап, үткән юлларына сокланам. Менә әле дә, саргая, хәрефләре уңала башлаган кәгазьләрне барлап, Хөснулла Гарифулла улының данлы эшләрен күз алдына китерәм. Ул 1910 елның 21 мартында Иске Калмаш авылында колхозчы гаиләсендә дөньяга килә. Авыл мәктәбендә дүрт сыйныф тәмамлый. Хезмәт юлын 1931 елның көзендә, Чакмагыш МТСының мастерскоенда башлап җибәрә. Күңел биреп, тырышып эшләве җитәкчелек тарафыннан игътибарсыз калмый. Берничә елдан уңган-максатчан егетне куәтле корылмалар машинисты итеп үрләтәләр. Яңалыкка, һөнәри камиллеккә омтылучы егет, янә ике елдан Бөре шәһәренә биш айлык курсларга җибәрелә. Уку барышында, үзен фәкать яхшы яктан гына күрсәтә һәм слесарь-машинист һөнәренә ия була, арытаба да үз коллективында эшен дәвам итә. Планнарын арттырып үти, “Социалистик ярыш җиңүчесе”, “Коммунистик хезмәт ударнигы” дигән мактаулы исемнәргә лаек була. Авылның тыйнак егете, игелекле хезмәт күрсәтеп, югарыга күтәрелә. Күп тә үтми эшнең тагын да катлаулырагына алына – электр станциясенең машинисты итеп тәгаенләнә.Зур хыяллар белән, дәртләнеп-чәмләнеп эшләп йөргәндә Бөек Ватан сугышы башлана. 1941 елның 14 августында 149нчы мотоукчылар полкына эләгә, химик-дегазатор булып хезмәт итә. Хәлиткеч алышларның берсендә каты яралана, 1945 елның 1 гыйнварына кадәр эвокогоспитальдә дәвалана. Батырлыклары өчен хәрби бүләкләргә лаек була.Хөснулла Гарифулла улына җиңү яулап туган якларына кайту насыйп була. Кайту белән ул күнеккән һөнәре буенча хезмәтен дәвам итә. МТС Имәнлекулга күчерелгәч тә, “Сельхозтехника” итеп берләштерелгәннән соң да эшли, зур тәҗрибә туплый, бишенче разрядлы белгеч дәрәҗәсенә күтәрелә. Хөснулла Тимашевның тырыш хезмәте хөкүмәтебез тарафыннан югары бәһалана. 1955 ел аның өчен аеруча җимешле була. Ул Бөтенсоюз авыл хуҗалыгы күргәзмәсендә катнаша, медальгә лаек була, заманына күрә бик тә затлы әйбер булган тегү машинасы алып кайта. Янә бер елдан Хөснулла Гарифулла улына “Чирәм җирләрне күтәргән өчен” медале бирелә. Имәнлекул һәм Чакмагыш МТСларының “Почет тактасы”нда урын алуы турында документлары саклана. 1964 елның 8 февралендә ул “РСФСР авыл хуҗалыгының социалистик ярыш отличнигы” дигән күкрәк билгесе белән бүләкләнә. Авыл хуҗалыгында озак еллар буена яхшы эшләгәне, басучылыкта һәм терлекчелектә производство процессларын механикалаштыруда һәм рациональләштерүдә актив катнашканы өчен 1966 елның 8 октябрендә “Башкорт АССРы авыл хуҗалыгының атказанган механизаторы” дигән югары исемгә лаек була. Төрле елларда бирелгән күпсанлы Мактау кәгазьләре дә Хөснулла Тимашевның фидакарь хезмәтен дәлилли. Гаилә тормышын да матур кора ул. Парлы гомер юлы Бөек Ватан сугышыннан соң башлана. Иске Бәшир авылы сылуы Хәдичә Абдрәфыйкова белән бик матур яшиләр. Хәдичә Сәлимгәрәй кызы гомере буе балаларга белем һәм тәрбия бирә. Районның җәмәгать тормышында кайнап яши, халык утырышчысы була. Ике бала тәрбияләп үстерәләр, Хөснулла Гарифулла улының сеңлесен һәм үлгән сеңлесенең яшь ярымлык кына кызын да карап-үстереп зур тормыш юлына бастыралар. Мин Калмашбаш авылыннан Иске Калмашка килен булып төшкәндә биатам да, бианам да исән түгелләр иде инде. Әмма алар турында якты истәлекләр миңа бик кадерле. Үзләрен күреп белмәсәм дә, яхшы тәрбия алган уллары Наил Хөснулла улы белән 1990 елда гаилә корып, 31 ел бик бәхетле гомер кичердек. Әнисенең үләр алдыннан васыять итеп “укытучыга өйлән” дигәнен Наилем үтәде. Мин дә мондый ышанычны акларга тырыштым, әлбәттә. Тәүдә туган авылымда, аннары хаклы ялга чыкканчы Иске Калмаш урта мәктәбендә татар теле һәм әдәбияты фәннәреннән дәрес бирдем, директорның тәрбия эшләре буенча ярдәмчесе булдым. Балаларда телебезгә, мәдәниятебезгә мәхәббәт тәрбияләдем. Үзем укытып чыгарган үсмерләрне югары уку йортларына кертү буенча да хәстәрлек күрдем. Алар арасында республика күләмендә танылган журналистлар, язучылар булуы – минем өчен зур горурлык.Тырыш хезмәтем куанычлар китерде. “Башкортстан Республикасының мәгариф отличнигы” исемен йөртәм, Русия Федерациясе грантына ия булуым да – олы шатлык. Шулай итеп, бианамның васыятенә тугры калдык, сынатып яшәмәдек. Ни үкенеч, Наилем генә, авыр чирләп, фани дөньяны иртәрәк калдырды. Ул бик намуслы, юмарт, кешелекле иде, аны югалту бик авыр булды. Бар гомерен тырыш хезмәткә, игелекләр кылуга багышлаган кешеләр, бакыйлыкка күчсә дә, халык күңелендә саклана, күркәм гамәлләре аңа дога булып ирешә. Өлкән буын кешеләре биатамны әле булса матур итеп искә ала. “Хөснулла Гарифулла улы төскә матур, үзе гади, гадел кеше иде. Уртача тормышта, мал-туар асрап, хәләл көч белән булдырганнарына шөкер итеп, күркәм гомер кичерделәр. Киң күңелле, юмарт булдылар. “Балачакта аларга кереп сыйланганым, тәмле катыкларын ашаган чакларым аеруча истә калды. Аларның коесына су алырга да керә идек. Әтием бухгалтер иде, Хөснулла абый белән бергә МТСта хезмәт салды”, – дип хатирәләрен яңарта гомере буе авылда почта җитәкчесе булып эшләгән Рауза Янбухтина.Әйе, биатам районда гына түгел, ә, бәлки, республикада искә алырлык шәхесләрнең берсе булган.Руниза ДАУТОВА.Чакмагыш районы,Иске Калмаш авылы.