Иң кадерле кешебез ул!

Туган якларыма, Илеш районына кайтып килгән санаулы гына вакытлар онытылмаслык очрашулар бүләк итә. Авылдашлар, туганнарым белән сөйләшеп сүзләр бетми. Бер кайтуымда сыйныфташым Нәфисә белән икәүләп яраткан укытучыбыз Хәнифә Дәүләтгәрәеваның хәлен белергә бардык. Югары Яркәй сигезьеллык мәктәбендә укыган елларны искә алдык. Альбомдагы фотосурәтләрне карап, озак кына сөйләшеп утырдык.Гомеребезнең иң бәхет­ле чоры булгандыр ул еллар... Сыйныф җитәкчебез Хәнифә Сәрвәр кызы ачык йөзле, яхшы күңелле, шул ук вакытта таләпчән дә була белде. Безнең күңелләрдә туган татар телебезгә карата сөю тәрбияләде. Мәк­тәп елларына ямь өстәп, төр­ле бәйрәм чаралары, экскурсияләр оештыра иде. “Башкортстан” колхозы басуларында чөгендер алган вакытлар онытылмый. Безне эшкә өйрәтеп, хезмәт тәрбиясе бирде ул. Өлкән яшьтә булуына карамастан, аның хәтере яхшы әле: тормыш юлы турында сөй­ләде, иң кадерле истә­лекләрен яңарт­ты, укучыларын, хез­мәттәшләрен искә ал­ды.Хәнифә Дәүләтгәрәева 1927 елның 20 маенда дөньяга килә. Ишле гаиләдә унбер бала үсә. Өч абыйсы сугышта һәлак була, кече туганнары чәчәк авыруыннан үлә. Гаиләдә алты кыз исән кала. Хәнифә Дүр­төй­ле районының Көшел җи­дееллык мәк­тәбен тик “5”ле билгеләренә тәмамлый. Бөек Ватан сугышы елларында ФЗОда укый, Уфадагы Черниковкада урнашкан хәр­би заводта хезмәт чыныгуы ала. Сәгать­ләр буена станок артында эшләп, Җиңү көнен якынайтуга үз өлешен кертә.Сугыш тәмамлангач, аның күңелендә белем алу теләге уяна. “Минем укыйсым килә...” – дип елый ул. Иптәш кызлары аңардан шаяртып көлә. Ул максатына ире­шә: аның эш урынына икенче бер кыз табыла. Хәнифәне Дүртөйле шәһәренең 1нче урта мәктә­бенә кабул итәләр. Уку йортын уңышлы тәмамлап, 1947 елда Бөре укытучылар институтына укырга керә. Ничек кенә авыр булма­сын, тырышып белем ала, максатына ирешер өчен бөтен көчен сала. Уңган, булдыклы талибәнең уңыш­лары тиешенчә бәяләнә: ул югары стипендия алып укый.1949 елда аны Илеш районының Рсай җидеел­лык мәктәбенә юллама буенча эшкә җибәрәләр. Анда дүрт ел балаларга белем бирә. 1953 елдан алып, лаеклы ял­га чыкканчы, Югары Яркәй сигезьеллык, 1нче һәм 2нче урта мәктәпләрдә татар теле һәм әдәбияты дәресләрен укыта.Тормыш иптәше Әлтәф Нәбиуллин Бөек Ватан сугышында күрсәткән батырлыклары өчен орден-медальләр белән бүләк­ләнгән. Кызганычка каршы, бик яшь­ли, 43 яшендә дөнья куя.Иңнәренә төшкән авырлыкларны җиңеп, тормыш сынауларын лаеклы үтеп, үз балаларына да дөрес тәрбия бирә укытучы. Мо­ның белән ул чын күңелдән горурлана.– Балаларым Клара, Марат, Рәмзия уку алдынгылары булды, йөземә кызыл­лык китермәде. Барысы да, үзләре сайлаган һөнәр буенча эшләп, зур уңышларга иреште, тормышта үз урыннарын таптылар, – ди Хәнифә Сәрвәр кызы.2013 елда, Бөек Ватан сугышы вете­ранының тол калган тормыш иптәше буларак, аңарга ике бүлмәле фатир бирелә. Хезмәт ветераны анда матур итеп гомер кичерә. Ул беркайчан да күңел төшенке­легенә бирелми: еш кына саф һавада йө-ри, күршеләре, авылдашлары белән аралаша. Аның кешелекле, ихлас, гади, эчкерсез булуына таң калырлык!Олы тормыш юлында югалып калмаслык ныклы белем һәм тәрбия биргә­негез өчен зур рәхмәт Сезгә, Хәни­фә Сәрвәр кызы!Илшат НӘҖМИЕВ.Куергазы районы,Шәбагыш авылы.