Yкенеч (Сожаление)

Перевод с татарского Анастасия Маяковского

Юлай Үзәнбаев көе Зөһрә Алтынбаева сүзләре

Үткәннәрдән үкенечләр калган,
Үзәкләргә үтеп керүдән,
Сөюемнән сине мәхрүм итеп,
Үзем мәхрүм булдым сөюдән.

Икәү яккан учак сүнгән инде,
Көлгенәсен җилләр тарата,
Сөю бит ул шушы учак төсле
Ялкын өстәгәнне ярата.

Шәфәкъләргә шәмдәл булып кунган
Ак хисләре яну-көюнең,
Каберенә чәчәк салыр идем
Үзем һәлак иткән сөюнең.

Икәү яккан учак сүнгән инде,
Көлгенәсен җилләр тарата,
Сөю бит ул шушы учак төсле
Ялкын өстәгәнне ярата.

Кайтар, Ходай, мине үткәннәргә,
Шул хисләрне килә кичергем,
Бу дөньяда шәраб эчеп түгел,
Мәхәббәттән килә исергем.

Икәү яккан учак сүнгән инде,
Көлгенәсен җилләр тарата,
Сөю бит ул шушы учак төсле
Ялкын өстәгәнне ярата.

Сожаление

(посвящаю Тайне Дан)

Осталось сожаление о прошлом,

Оно поработило душу,

Уходя от твоей любви,

Я сам навек лишился любви.

Костер, зажженный вдвоем, уже потух,

Пепел разносят ветры,

Любовь – у неё цвет костра,

В который нужно добавлять пламени.

На одиноком рассвете

Так жжёт ощущение невозвратимости,

Что хочется плакать

И умереть от горя.

Костер, зажженный вдвоем, уже потух,

Пепел разносят ветры,

Любовь – у неё цвет костра,

В который нужно добавлять пламени.

Верни меня в прошлое,

И верни мне чувства,

Которые я не могу забыть,

И пусть от любви приходит опьянение.

Костер, зажженный вдвоем, уже потух,

Пепел разносят ветры,

Любовь – у неё цвет костра,

В который нужно добавлять пламени.