– Мине тәүҙә хәрби хеҙмәткә алмағастар бик ҡыйын булды, ғәрләндем. Нисек инде, күҙ күргән-белгән таныштарымдың барыһы ла алғы һыҙыҡта, ә мин һаман ситтә ҡала киләм. Өлөшләтә мобилизация иғлан ителеү менән хәрби әҙерлек үтергә уҡталыуым бушҡа булды. Ҡатыным Надежда ла минең был изге теләгемде шаяртыу тип ҡабул итте, “алтмышҡа етеп килгәнеңдә ниндәй һалдат инде һин”, тип йәшемә төрттөрөргә лә онотманы, – тип хәрби хеҙмәт юлының нисек башланыуын хәтергә алды Владимир Владимирович Узельдингер. Фамилияһына ҡарап, беҙ уның “немец” милләтенән булыуын күҙаллағайныҡ инде, һиҙемләүебеҙ дөрөҫкә сыҡты. Ҡырмыҫҡалы районына уның нисек, ҡайҙан килеп сыҡҡанлығы ҡыҙыҡһындырҙы. Баҡһаң, егет Ҡаҙағстанда тыуып үҫкән. 19 йәшендә Надежда менән танышып, күп тә үтмәй өйләнешәләр. Ошонда ике ҡыҙҙары тыуа. 1994 йылда Ҡаҙағстандағы сәйәси сыуалыштар тормош көтөүҙе ауырлаштырғас, балаларҙың киләсәген уйлап, Надежданың ата-әсәһе йәшәгән Башҡортостанға ҡайтырға ниәтләйҙәр. Бер аҙҙан үҙҙәре йорт һатып алалар, дон