Тормошта кешеләрҙең бер-береһенә изгелек итеү күренештәрен күрһәң, күңел күтәрелеп китә. Яңыраҡ йәш кенә бер ҡыҙҙың һөйләгәнен һеҙгә лә еткерергә булдым. – Матур ғына бер компанияға эшкә урынлашырға йөрөйөм. Әңгәмәләшеүгә саҡырылғандар минән башҡа ла бик күп, улар араһында ошо тармаҡта тәжрибәһе булғандар ҙа етерлек. Ә мин яңы ғына уҡыу йортон тамамлап, ҡулына диплом алған белгес. Конкурстан үтеүгә ышанысым булмаһа ла, ярты юлда туҡтап ҡалмаҫҡа булдым. “Килеп сығамы-юҡмы, мөмкинлекте ҡулдан ысҡындырмаҫҡа кәрәк” тип уйлайым. Иртүк тороп компанияның офисына юлландым. Юл ыңғайы һыу алырға магазинға индем. Сиратта минең алда ҡарт ҡына әбей баҫып тора. Ҡулына бер пачка сәй тотҡан. - Ошо тәмле сәйегеҙҙең хаҡы төшкән тип күргәйнем. Аҡсам етергә тейеш ул, - тип өмөтләнеп ҡулъяулығынан аҡсаларын сығарып кассирға һуҙҙы. – Уға ташлама ваҡыты тамамланған шул. Тулы хаҡ менән һатыла бөгөн. Аҡсағыҙ етмәй, – тине кассир ҡатын. –Эй, сәйем бөткәйне бит әле. Ҡалайтаһың, торғоҙоп ҡалдырам инде. Ҡарт