ОТ ИСТОКОВ СВОИХ
От истоков в юность возвратясь
Я сегодня всем хочу сказать!
Я буду школу вспоминать, как космодром
Ведь много дал мне он
И вывел на орбиту.
Когда - нибудь, пройдусь по школьным коридорам
Зайду, в свой класс, родной когда - то мне.
Теперь уже, не скажут мне ,, Иди к доске!''
Здесь пройден путь уже.
Но в каждом сердце человека, не одуревшего от дури
Есть тот маяк, и он спасёт тебя от бури
А тот маяк увидишь ты издалека
И это школа, 12 лет с тобой она была
И будет так, дай Бог, чтоб навсегда!
ҮЗ ЧЫГАНАКЛАРЫННАН...
Чишмә башыннан яшьлеккә кайтып
Минем бүген барысына да әйтәсем килә!
Мин мәктәпне космодром буларак искә алачакмын
Ул миңа күп бирде бит.
Һәм орбитага чыгарды.
Кайчан да булса мәктәп коридорлары буйлап йөрермен
Үз классыма керермен, кайчандыр минем кадерлем.
Хәзер инде, әйтмәсләр ,, такта янына бар!''
Монда юл үткән инде.
Ләкин ахмаклыктан акылдан шашмаган кешенең һәр йөрәгендә
Теге маяк бар, ул сине давылдан коткарыр
Теге маякны ерактан күрерсең.
Һәм бу мәктәп, 12 ел синең белән ул булды
Һәм шулай булыр да, Алла сакласын, мәңгегә!
© Copyright: Никита Курынцев, 2024