Ну а мы працягнем наша падарожжа па Астравецкаму раёну Беларусі. Побач з Астраўцом, прыкладна ўсяго калі 5 кіламетраў па дарозе, знаходзіцца невялікая вёска з назвай Гудагай. Яна вядома ўсіх, хто едзе на цягніку з Літвы, бо тут трэба праходзіць памежны і мытны кантроль.
Але калі вы прыедзеце ў гэтую вёску і праедзеце яе з аднаго боку ў другі, то не ўбачыце нічога, што можа нагадваць каталіцкі храм XVIII стагоддзя. А ўсё таму, што ў Астравецкім раёне ёсць яшчэ адзін Гудогай і называецца ён Малы Гудоўай. Знаходзіцца ён трошкі далей па дарозе на Ашмяны, усяго нейкіх кіламетра тры. І вось там перад вашымі вачыма з'явіцца сапраўды цікавае і прыгожае месца - Касцёл Адведзінаў Найсвяцейшай Панны Марыі.
Гэта драўляны храм, які быў пабудаваны ў 1763 годзе на сродкі пана Юзафа-Хрыстафа Войны. Праз год храмавай плошчай быў пабудаваны двухпаверховы кляштар кармелітаў. Кармеліты ў кляштар прыехалі з Вільні і 21 верасня 1777 біскуп Віленскі Ігнацы Якуб Масальскі адчыніў гудагайскую парафію, якая ў той час складала каля 1500 вернікаў.
Таксама ў Гудагаі акрамя кляштара былі пабудаваныя школа і бальніца.
Хутка прыйшоў цяжкі час для нашай краіны, якая была падзелена на часткі падчас трэцяга падзелу Рэчы Паспалітай. Віленскі біскуп Ігнацы Якуб Масальскі быў забіты паўстанцамі ў 1794 годзе як здраднік Радзімы, а Гудагай апынуўся ў складзе Расейскай Імперыі.
Падчас паўстання супраць расейскай улады 1830 гадоў гудагайскі кляштар таксама дапамагаў паўстанцам і ў 1832 годзе, па загаду расейскага імператара Мікалая І, за ўдзел у паўстанні быў зачынены. У выніку кляштар з часам быў разбураны, а Касцёл перарабілі ў звычайную капліцу. Быў час калі і яе хацелі разабраць, яле цудам будынак застаўся некрануты.
Так у 1856 годзе яго выкупіў ксёндз Данат Сямашка. Ён пачаў аднавляць будынак і праз 22 гады расейскія ўлады дазволілі праводзіць у храме па суботам імшу. Канчаткова парафія вярнулася ў храм пры ксёндзе Феліксы Мінгіне. Пасля гэтага храм больш не зачынаялі.
Галоўнай рэліквіяй Касцёла лічыцца Абраз Маці Божай Гудагайскай. Як гэты абраз трапіў у Гудагай дакладна ніхто не ведае, але сапраўды гэтая рэліквія ўвесь час знаходзілася там. Першы ўспамін аб ёй датуецца 1764 годам. Тады яна ўжо была ў Гудагае, пры гэтым было напісана, што яна "славіцца цудамі ўжо сто гадоў". Пасля таго як Храм зачынілі ў 1832 годзе Абраз вывезлі ў Ашмяны, дзе ён прабыў да 2 жніўня 1907 года, калі шматтысячная працэсія выйшла з Ашмянаў у Гудагай і перанесла Абраз назад у Гудагай, працэсію сустракалі людзі з суседніх вёсак, і стаяла мноства імправізаваных брамаў, якія былі упрыгожаны кветкамі.
Таксама ў храме кожны год святкуюць галоўнае свята Маці Божай Гудагайскай, якое таксама яшчэ называецца Гудагайскі фэст.
Па традыцыі ў суботу пасля вячэрняй імшы парафіняне разам пілігрымамі ідуць шляхам Гудагайскай кальварыі, гэты шлях доўжыцца 3,5 кіламетра і праходзіць праз паля і леса. У поўнач пачынаецца працэсія са свечкамі і пачынаецца святая Імша.
Дзякуй Вам, што даглядзелі і дачыталі гэты допіс. Калі Вам падабаўся допіс, калі ласка, падпісывайцеся на мой канал, будзе яшчэ шмат чаго цікавага і таксама не забывайцеся паставіць лайк да гэтага допіса.