Дуртенче булек.
Ильсияр Исмэгыйлнен каршына утырды.
-Ильсияр, мин синнэн китэм.
-Ииий, юлэр, мин ана ышанып янына утырган булам, тапкансын шаярырга вакыт, -дип Ильсияр елмаеп урыныннан кузгалмакчы иде, Исмэгыйл кулыннан тотып кире утыртты.
-Мин шаярмыйм. Минем сина хислэр куптэн суынды, Ильсияр. Юк, мин уткэнне сызып ташламыйм, мин рэхмэтле сина, бик матур, бэхетле яшэдек, балаларны да яратам, аларга да,сина да килэчэктэ булышырмын,ярдэм итеп яшэрмен.
-Син акылдан шаштынмы эллэ, Исмэгыйл?
-Юк...Без Мэдинэ белэн куптэн очрашып йорибез инде...
-Мэдинэ???Нинди Мэдинэ?, -дип сорады Ильсияр аптырау тавыш белэн.
-Курше Мэдинэ, ботен авыл халкы белэ безнен аралашканны, э син йорт-курадан башынны ала алмый берни белми утырасын, -диде Исмэгыйл ачулы тавыш белэн.
-Син ни сойлисен? Ник яланлыйсын? Ул минем дустым. Анын йозен каралтырга уйладынмы? Ник анын белэн булышасын?
-Эхх,Ильсияр, шуна курэ китэм дэ инде мин синнэн. Син тынлый да белмисен бит...ир-атка наз, игьтибар кирэк. Э син наз дигэн сузне дэ белмисен,-дип жавап кайтарды да Исмэгыйл торып киемнэрен жыя башлады.
Ильсияр урынында утырып калды. Ул берничек тэ ышана алмады. Ин якын дусты анын борын тобендэ ире белэн чуаланган. Юк, монын булуы момкин тугел.
-Мэдинэ янына узем кереп сорыйм хэзер. Кузгэ карап эйтсен.
-Юк, анда кереп йорисе булма. Мэдинэ авырлы. Ана борчылырга ярамый.
Ильсияр сузсез калды. Исмэгыйлнен чыгып киткэнен сизми дэ калды ул.
Ильсиярнен ачуы артканнан арта торды. Узенен шулкадэр беркатлы булуына узен узе ачуланды. Чын кунеле, йорэге белэн якын итеп йоргэн дусты...
" Юк, мин бу хэлне болай гына калдырмыйм! Эйтэсе суземне эйтеп чыгам. Авырлы дип, булса була инде. Ник мин кешене кайгыртырга тиеш?!Ул минем йоземэ токерсен,э мин суз эйтми калыйммы?! ",- дип сойлэнэ-сойлэнэ Мэдинэ йортына юл тотты.
Ильсияр кергэндэ, Мэдинэ белэн Исмэгыйл бер ни булмагандай остэл артында чэй эчеп утыралар иде. Ильсияр тиз-тиз Мэдинэгэ якынлашты. Исмэгыйл Ильсияр белэн Мэдинэ арасына торып басты.
-Ник керден монда, мин бит сина кереп йормэ дип эйттем. Мэдинэ авырлы,намусын булса борчыма аны-дип Ильсиярне туктатып калды Исмэгыйл.
-Намус? Син нинди намус турыда сойлисен мина, Исмэгыйл? Сезнен кайда иде намусыгыз мине мыскыл итеп йоргэндэ? , -дип кызды Ильсияр.
-Ильсияр, безнен ойдэн чыгып кит, -дип кушылды Мэдинэ.
-Э син оятсыз! Кеше ире белэн! Дустыннын ире белэн! Мин сине дус итеп йордем ничэ еллар буе. Э син минем йоземэ токерден. Безнен балалар турында уйладынмы? Синен аркада алар этисез усэчэк. Оятсыз! -дип Мэдинэгэ ыргылды. Исмэгыйл Ильсиярне тотып алды да, кутэреп ишеккэ табан юнэлде.
-Жибэр мине! Шакшы кулларын белэн кагыласы булма! Балалар янына кереп йорисе булма. Кузем курмэсен сине бутэн.Гомер буе рэхэт курми тилмереп яшэгез! Кайгыдан башыгыз чыкмасын! , -дип куз яшьлэренэ буыла-буыла ярсып чыгып китте Ильсияр.
Дэвамы бар.