Мәңгелектән хәбәр

Бу хәлләр күптән түгел генә башланды. Мин моны язарга әзрәк куркып та торам, ул уйлардан арынасым да килә.

Әбиемнең гүр иясе булуына 8 ел тулгач була башлады бу. Ул мине күпмедер вакыт арасы белән кисәтеп тора башлады. Әйе, бу шул! Бу нәкъ кисәтүләре, - дип уйлыйм, чөнки ул миңа хәбәр итеп шулай бик күп афәтләрдән коткарып калды. Менә шуларның берсе.

Әбием миңа төшемә керде дә:" Кызым, авылга кайт!" - дип боерды. Мин аның сүзләрен кире кага алмадым, кисәтүен яхшыга да юрамадым. Нык шикләнеп " Хәерлегә булсын, - дип авылыбызга әтинең нигезенә юл тоттым.

Әтием дә минем белән кайтырга булды. Без кайтып кергәндә бөтен өйгә газ исе таралган иде. Мин " Ярый әле, сүзеңне тыңлаганмын, кайтканмын", - дия-дия газ торбаларын тиз генә яптым. Без берничә минутка гына да соңарган булсак, йортта янгын чыгуы бик тә мөмкин иде.

Яисә икенче хәл. Ул кабаттан төшемә керде. Миңа үзенең аңа гына хас булган җылы карашы белән текәлеп," Өеңнән ерак китмә!" - диде. Монысында мин үткәннән дә хәтәррәк курыктым. "Өебез белән берәр күңелсезлек була күрмәсен?" - дидем. Күп тә үтмәде, мин төшемдә ап-ак буш бүлмә күрдем. Ул шифаханә бүлмәсенә охшаган иде. Бу төшемә минем бик исем китмәде, болай гына күргәнмендер", - дип уйладым мин. Вакыт үтү белән әтием йөрәк авыруы белән шифаханәгә эләкте. Шунда гына ике үткән төшем исемә төште. Менә нәрсәгә ишәрәләгән икән әбием. Соңгы вакытта ул тагын да сәеррәк итеп төшемә керә башлады. Фикерен әйтеп тә бетерми, ярты юлында туктала да:" Үзең беләсең", - дип эреп югала. Соңгысында нәрсә әйтергә теләгәнен мин чыннан да аңладым. Ул:" Син минем эшне дәвам итәргә тиеш", - дигәч, - мин эшнең нәрсәдә икәнен төшендем. Әбием яшьрәк чагында шигырьләр язган. Мине үзенең оныгы буларак эшенең дәвамчысы итеп күрәсе килгәндер, мөгаен. Һәм мин аның теләген үтәргә тырышып яшим. Хәтта, ул төшемә кереп белгерткәнче үк инде мин шигырьләр яза идем. Соңгы арада әле тирәнрәк кереп китеп хикәяләр дә яза башладым.

Бу хәлләрне мин мәңгелектән хәбәр, дип кабул итәм.

Эльвина Яхина.