Роўна 79 гадоў таму, 22 сакавіка 1943 года, у невялікай вёсцы пад Лагойскам раптоўна, трагічна і назаўсёды спыніўся бег часу – 149 яе жыхароў, у тым ліку 75 дзяцей, былі жывымі спалены карнікамі, пасля чаго Хатынь папоўніла жалобны спіс соцень беларускіх паселішчаў, знішчаных нацыстамі ў гады Вялікай Айчыннай вайны.
Крыху пазней менавіта гэтай, так і не адноўленай у пасляваенны час вёсцы наканавана было стаць галоўным нацыянальным помнікам жалобы і смутку па бязвінна загінуўшых у полымі ваенных пажараў людзях.
Што такое Хатынь? Іншым разам гавораць, што гэта могілкі, але гэта не так. Хатынь – гэта наша нацыянальная святыня, гэта аб’ект памяці, прызначаны для ачышчэння душы і выхавання асобы, для абуджэння патрыятычных пачуццяў. Сюды трэба прыходзіць нібыта ў храм. Напамін пра страшную трагедыю сустракаецца ў кожным элеменце мемарыяла: у велічным помніку “Няскоранага чалавека”, у абрысах сімвалічных рэшткаў спаленых вясковых хат, у адлітых з бетону лічбах панесеных Хатынню людскіх стр