Але школышко коштын омыл. Кугу вавай каласкален. Ялыште илымем годым шочшем-влак урем гыч изи пинегым нумал толыныт. Мыланемат, пелашемланат пинеге чот келшыш. Мотор капкылан, ушан. Шинча ӱмбалныже кок кӱрен тамга ыле. Марий калык, тыгай пийым ныл шинчан манын. Нуно осалым ужыт, кугурак-влак ойленыт. Мухтар лӱмым пуышна. Ик шошо кечын, эрдене але кечат лектын огыл, пий пӧртончылно чот опташ тӱҥале. Мый окна гыч кудывечышке ончальым. Мемнан ял марий шога. Йолашыже, тувырже, ӱмбал вургемже чот лавыран, кушкедлен пытен. Мыйын лӱмем каласыш. «Пелашемлан каласен тол. Йӱдвошт коремыште йомын коштынам» - шкеже ойла. Ял воктенына тораште огыл кугу корем уло. Тушто осал шуко калыкым йомдарен коштыктен. Шке сурт печыже тора огыл, а мемнан тӱкален. Осалжым мемнан деке пуртен. Коштмо ватыжат кум сурт гыч гына лийын. Но тудат пуртен огыл, пакчаште шып ончен шоген. Мый омсам почын колтышым. Пийна Мухтар чот оптен кудывече гыч кудал лекте. Вара корем велке, кушеч тиде мариет толын, каен йомо. Пӧръеҥе
