Радзіма мая, колькі шмат ў гэтым слове... Лясы і азёры, пшанічнае поле, Высокае неба, бясконцыя далі, Пацямнелыя з часам "За мужнасць" медалі... І шэпат бяроз, што ў матулі ля хаты, Квяцістых лугоў стаіць водар багаты. Духмяны пірог,што ў бабулі ў печы, Любімага таты надзейныя плечы. Усмешка сяброўкі, Па лесе вандроўкі. І першыя словы Моёй роднай мовы. Адзіны мой край Беларуссю завецца І ў сэрцы маім Назаўжды застанецца... Струкель Ксенія