Дар дунёи имрӯзи мо тақрибан ҳеҷ касе нест, ки ба дунболи хушбахтӣ набошад. Ҳамаи коре ки мекунем мекушем то дар он хушбахтиро дарёбем. Вале суоли аслӣ ин ҷост, ки чаро эҳсосӣ хушбахтӣ намекунем? Магар на ин ки ҳама аз самими қалб дӯст дорем хушбат бошем. Ҳамаи мо дар ҷустуҷӯи хушбат шудан ҳастем, чунки мо аз зиндагие ки дорем розӣ нестем.
Агар рози хушбахтиро бидонем хушбахт мешавем?
Барои расидан ба хушбахтӣ ҳатман бояд ин розро бидонем. Аммо масъала асли инҷост, ки баъд аз огоҳӣ аз ин роз чикор хоҳем кард. Чун бисёре аз афрод ҳатто агар ин розро бидонанд бозҳам ҳозир нестанд, ки ба ончи, ки дар ин роз гуфта мешавад амал кунанд.
Оё шумо ҳам мехоҳед аз ин даста бошед? Ё интихоби шумо хушбахт шудан аст?
1. Хушбахтӣ тавонистан аст.
2. Ҳадафманд будан,
3.Аҳли талош будан.
4. Аз доштаҳоятон ёд бигиред ки хушбахт бошед
Дар хотир дошта бошед, ки факторҳои хушбахтӣ барои ҳар кас гуногун аст ва ҳеҷ касе наметавонад барои касе таъйинкуанадаи ин фактор бошад.
Бидонед ки танҳо рози хушбахт будан ва хушбахт мондан тағйир кардан аст. Яъне худро бояд тағйир дод, сохт ва омода кард, то ба хушбахтӣ бирасид.
Маводҳои дигари моро метавонед дар ин ҷо бихонед.