26-шы Қара пайым-сөз: Өмірдің елегін – ой елегінен өткізіп қарадыңыз ба?!

Мына дөңгеленген дүние ұн елейтін елек сияқты тоқтамай жұмыс істеп тұр. Оның қозғалтқышына күш беріп тұрған біздер – адамдармыз. Дүниенің елегі сол өзіне күш-қуат беріп тұрған адамдарды аямастан таза ұны мен кебегін екіге айырып, екі жаққа лақтырып тұр. Менің сонау 1992 жылдан бастап танитын жалғыз араб досым болды, есімі – Али Абу Иссам. Ол нағыз ваһһабист еді. Менің Имам Ағзам мазхабының амалы бойынша намаз оқығанымды (екі қолымды кіндігімнің астына қойғанымды) онша ұнатпайтын. Сол кезде менің әйелім Манат жүкті болатын, бірақ дәрігерлер осы сенің соңғы перзентің, ұл тусаң да, қыз тусаң да разы бол, бірақ енді перзентті бола алмайсың деп ескерткен еді. Ол кезде 1 жасқа әлі толмаған Тұрсын атты қызым болғандықтан, шіркін әйелім «ұл туса жақсы болар еді» деп Алладан тілеп жүрдім. Сөйтіп жүргенде әлгі араб досым Алматыға бір шаруамен ұшып келді. Жылқының етін жейтін жалғыз араб сол болса керек еді. Қонақ етіп, жылқының етін асып, қамыр ауқат (бешбармақ) бердік. Әйелімнің жүкті екенін көріп, қауғадай сақалын тарап отырып: «Қалдархан, иншалла, ұлды боласың» деп қойып қалды. Мен оған «Али, аузыңа май, егер әйелім ұл туса, оған сенің есіміңді қоямын» дедім. Көп ұзамай әйелім ұл босанды, оның есімін Али деп қойдым. Бірақ содан бастап араб Алиден көз жазып қалдым. Ұлым өсіп, кіндік атасы сияқты Иманның жолына түсіп, бес уақыт намаз оқи бастады. Сөйтіп жүріп 2018 жылы осы Фейсбук арқылы «жоғалтып алған» араб Али кіндік әкесін тауып алды. Былтыр қызым тұрмысқа шыққанда, әлгі араб Али әйелімен Иорданиядан Алматыға тойға ұшып келді. Кіндік ұлының намаз оқитын мүмин болғанын көріп, байғұс баладай қатты қуанды. Биыл да келмекші еді, мына індеттің кесірінен келе алмады. Неге екенін қайдам, араб Алидың үлкен қызы ерімен жараспай ажырасыпты, кіші ұлы католик қызға үйленіпті. Баяғы ваххабист Али қатты өзгеріпті. Бұрын дастарханға бата жасамаушы еді, қазір жасайтын болыпты. Баяғы қауға сақал мен бұйра шашын алдырып тастапты. Осы жайларды ой елегінен өткізіп отырып ойланамын да сол баяғы, өмірдің елегінің күші сұмдық екен-ау деп...