Таң ата үйге келген Абат,сабаққа баруға мүлдем жағдайы болмады. Ол әбден ұйқысын қандырып алып,соңғы сабақтарға басын сұғып бір көрінуді жөн көрді.Абат әбден демалып, киініп алды да,оқып жатқан оқу орнына келді.
Ол тағы да,мінсінбеген сыңай танытып кіріп келді де,Айымның қасына келіп отырып алды.Оның бұл қылығын жақтырмаған Айым,ысырылып келесі орынға отырды.Жыны құрысқан Абат, ерегесіп қайта барып қасына отырды.Айым тағыда тұрып кеткелі жатқанда қолын қысып,жібермей ұстап алған Абат:
-тұрсаң біткен жерің осы,отыр орныңа деп,тістеніп сыбырлады Айымға.
Айым: Үнсіз бетіне бір қарап, мысқылдап жымиды да,
-кешірерсіз Бекболат Айдарханұлы! -мен алға жақындап отырсам болама? Себебі,сіздің айтып жатқандарыңызды естімей отырмын деді.Бұл жауабына “әрине” деп,рұқсат алған Айым, орынан тұрып ең алдыңғы қатарға келіп отырып алды. Бұл әрекетіне жыны одан сайын құрысқан Абат: -мен саған кімнің кім екенін көрсетермін деп,ашуы алқымына сыймай, бұқа құсап қалаберді. Лекция бітіп,сабақ аяқталғаны сол
Таң ата үйге келген Абат,сабаққа баруға мүлдем жағдайы болмады. Ол әбден ұйқысын қандырып алып,соңғы сабақтарға басын сұғып бір көрінуді жөн көрді.Абат әбден демалып, киініп алды да,оқып жатқан оқу орнына келді.
Ол тағы да,мінсінбеген сыңай танытып кіріп келді де,Айымның қасына келіп отырып алды.Оның бұл қылығын жақтырмаған Айым,ысырылып келесі орынға отырды.Жыны құрысқан Абат, ерегесіп қайта барып қасына отырды.Айым тағыда тұрып кеткелі жатқанда қолын қысып,жібермей ұстап алған Абат:
-тұрсаң біткен жерің осы,отыр орныңа деп,тістеніп сыбырлады Айымға.
Айым: Үнсіз бетіне бір қарап, мысқылдап жымиды да,
-кешірерсіз Бекболат Айдарханұлы! -мен алға жақындап отырсам болама? Себебі,сіздің айтып жатқандарыңызды естімей отырмын деді.Бұл жауабына “әрине” деп,рұқсат алған Айым, орынан тұрып ең алдыңғы қатарға келіп отырып алды.
Бұл әрекетіне жыны одан сайын құрысқан Абат: -мен саған кімнің кім екенін көрсетермін деп,ашуы алқымына сыймай, бұқа құсап қалаберді.
Лекция бітіп,сабақ аяқталғаны сол екен,Абат атып тұрып,Айымның соңынан жүгіріп кетті.Енді есіктен шығып,дәлізде кетіп бара жатқан Айымды сөзге келтірмей сүйреп алып жөнелді.
Айым болса,
-сенің басың істей ме?
-жібер қолымды!жындысың ба сен? менде не шаруаң бар?-деп бар дауысымен жұлқынып айқалады.
Бірақ, бұл әрекетіне қарап жатқан Абат жоқ, күрт тоқтады да,жұлқынып,бақырып келе жатқан Айымды иығына салып алдыда,кете барды.Зәресі қалмаған Айым жылап жіберді.Абат,жолдың жиегінде тұрған көлігіне мінгізіп алып,қаланың шетіне апарды.
Зәресі зәр түбіне кеткен Айым жылап, жалынды:
-жіберші,өтінемін!-деп
Бір мезгілде көлік тоқтады.Айым жан-жағына қарап еді,адам аяғы жоқ айдалаға келіп,тоқтаған екен.
Абат тарқылдап күлді де:
-сен меннен қорқасың ба?Шынымен қорқасың ба?
-Қорықпай өзіңше болып кетіп едің ғой? -неболды сонша айқайлап?-деді
Айым:
-есікті аш! Кетемін, кетемін-деп,көліктің есігін жұлқылады. Айымның бұл қылығы шамы тиген Абат, жап аузыңды деп айқайлап жіберді. Үнсіз қорыққан күйі Айым дірілдеп отырып қалды.Жәймен Айымға жақындаған сыңай танытып келе жатқанда,Айым Абатты шапалақпен ұрғысы келген еді, бірақ Абат қолын шап етіп,қысып ұстап алды да, Айымның жүзіне бір қарады.
Жалғасы бар...