Ҳажга борганлардан бир киши Ҳаж қилаётиб, Каъба атрофида ўтириб олган бир кишининг: "Эй Парвардигорим,- кимки тўғри йўлда бўлса, унга Ўзинг ёрдам қил- деб, шу гапни такрор такрор айтаётганини гувоҳи бўлди. Ҳаж қилувчининг қизиқиши устун келиб дуо қилувчининг олдига бориб ўтирди ва ундан: "-Эй биродар, нима сабабдан сен битта дуони такрор такрор сўраяпсан- деди. Бунга жавобан дуо қилувчи:"-Бунга кўп йиллар бўлди, у пайт мен ёш эдим, Каъбани тавоф қилаётиб оёғим билан оғир бир нарсани туртиб юбордим. Эгилиб қарасам чарм ҳамён экан. Ичини очиб кўргандим, ҳамён тўла тилло тангалар экан. Санаганимда роппа роса минг олтин танга эди. "Бунақа кўп одамлар ичидан ҳамён эгасини топиш, қанча бақириб чақирмайин амримаҳол", -деб ўйладим ва ичи олтинлар билан лиқ тўла ҳамённи ўзимда қолдиришга қарор қилдим. Шундан кейин ўз нафсим билан кураша бошладим. Бироз вақт ўтиб кимдир ҳамёнини йўқотганини, топиб берган кишига ўттиз олтин танга мукофот беришликларини эълон қилиб қолишди.
Мен ўзимга: "ҳаром йўл