25 кастрычніка Мінскі гарадскі суд прысудзіў анархіста Змітра Паліенку да абмежавання волі без накіравання ў папраўчую ўстанову на 3 гады. Да яго ўжылі амністыю і залічылі ў лік адбыцця пакарання час, праведзены ў СІЗА да суда. Таксама суд прысудзіў яго да прымусовага лячэння ад хранічнага алкагалізму. Яго вызвалілі з-пад варты ў зале суда пад падпіску аб нявыездзе і належных паводзінах.
Паліенку прызналі вінаватым па частцы 3 артыкула 339 КК РБ ("злоснае хуліганства"). Паводле абвінавачвання, 13 сакавіта Зміцер Паліенка ў пад'ездзе дома па вуліцы Гурскага ў Мінску распыліў пярцовы балончык у вочы незнаёмаму мужчыну, які зрабіў яму заўвагу за курэнне ў пад'ездзе.
Апошняе слова Зміцер Паліенка сказаў на беларускай мове. Ён шмат гаварыў пра свае анархісцкія погляды, пра "міліцэйскае самавольства", а таксама звярнуўся да сваёй дзяўчыны Анастасіі Гусевай. Падчас першага пасяджэння ў зале суда ён зрабіў ёй прапанову. Гусева пагадзілася.
Першапачаткова Паліенку абвінавачвалі яшчэ па трох артыкулах — 341-м (апаганенне збудаванняў і пашкоджанне маёмасці), першай частцы 130-га (распальванне расавай, рэлігійнай ці іншай сацыяльнай нянавісці альбо варожасці) і артыкуле 369-м (абраза прадстаўніка ўлады).
У падтрымку Змітра Паліенкі выказалася міжнародная праваабарончая арганізацыя Amnesty International. Праваабаронцы лічаць, што ўлады пераследуюць Паліенку за яго актывісцкую дзейнасць.
Даведаўшыся, што суд будзе праходзіць у закрытым рэжыме, падчас першага пасяджэння Паліенка ў знак пратэсту паспрабаваў парэзаць сабе вены. Пасля гэтага пасяджэнне перанеслі ў іншую залу. Актывісты анархісцкага руху і прыяцелі абвінавачванага паспрабавалі прарвацца ў залу пасяджэння, паміж імі і супрацоўнікамі ГУБАЗіК адбылася бойка. Пасля гэтага пасяджэнне зрабілі адкрытым, а з абвінавачвання Паліенкі зніклі тры артыкулы.