Наполеонның қорқынышы
Пауло Коэльоның тәмсілдерін назарларыңызға ұсынамыз. Бір қажетіңізге жарап қалар деген ойменен.
Наполеонның қорқынышы
Жап-жас Наполеон Тулондағы зеңбірек қарша бораған ұрыстардың бірінде жел үстінде қылкөпірде тұрған адамдай тұла-бойы қалшылдап, қалтырап тұрыпты. Мұны көрген әскердің бірі екіншісіне тіл қатып жатыр дейді:
- Түріне қарашы, ол өлімнен қорқады.
Сол сәтте Наполеон да әредік жерден дауыстарын естіп қалып, былай деп тіл қатқан көрінеді:
- Иә, мен қорқамын. Бірақ мен алысудамын. Егер сіздер де дәл мендегі қорқыныштың бір тамшысын сезінген болсаңыздар, онда бірден қашып кетер едіңіздер.
Ұстаз ұйғарымы: "Қорқынышты жүрексіздіктің бір белгісі деуге келмес. Осы бір қорқыныш өмірлік қиын сәттерде жігерлі және лайықты ер болуға жетелемек. Иә, қорқынышқа ерік бере отырып, сол сәтте оған іс-әрекет қылған адам өз батырлығын дәлелдеп шығады. Ал қиын сәтте қауіп-қатермен санаспаған адам баласы тек өз басының жауапсыздығын танытпақ.
Сивилдің кітаптары
Ежелгі Римде "Сивилдер" деп аталып кеткен сәуегейлер тобы Рим империясының болашағы жайлы тоғыз кітап жазады. Әлгі кітапты Рим императоры Тиберийге әкеліп беріпті.
- Олар қанша тұрады? - деп сұраса Рим императоры, әлгілер:
- Жүз алтын кесек тұрады, - деп бағасын айтады.
Рим императоры Тиберий сол сәтте бұлқан-талқан ашуланып, "Сивилдерді" сарайдан қуып шыққан екен. Ал "Сивилдер" болса тоғыз кітаптың үш кітабын өртеп жіберіп, император алдына қайтап барыпты.
- Олар қазір де жүз кесек алтын тұрады, - деп мәлімдейді.
Тиберий күліпті де, бас тартыпты: Неліктен алты кітапқа тоғыз кітаптың құнын төлеуі керек? "Сивилдер" арада тағы үш кітапты өртеп жіберіп, қалған үш кітаппен сарайға аттанады.
- Бағасы - әлі де жүз кесек алтын, - дейді олар.
Таңырқасын жасырмаған Тиберий ақыры төлеуге бел буған. Бірақ, ол өз Рим болашағының бір жартысын ғана оқуға мүмкіндігі қалған еді.
Ұстаз ұйғарымы: "Өмірде мүмкіндік болып жатса, саудаласпаған маңызды".
Қатты жел
Жолаушы Сцетедегі монастырға бас сұғыпты.
- Мен өз өмірімді жақсартқым келеді, - депті ол. - Бірақ мен өзімді күнәлі ойлардан тазарта алмай жүрмін.
Монастырдағы ұстаз сырттағы қатты желге құлақ түріп, жолаушыға былай деген екен:
- Мұнда кішкене қапырық болып тұрғаны. Егер бөлмені желдетуге сыртта соғып тұрған желдің бір бөлігін әкеліп берсең, мен саған разы болар едім.
Жолаушы бірден:
- Бұл мүмкін емес қой, - деп шу ете қалады.
Монах болса, ақырын ғана тілге келіп:
- Құдайға жат ойлардан, міне, сондықтан да арылу қиын. Бірақ, егер сен азғыруға "жоқ" деп жауап қата алатын болсаң, онда олардан еш жамандық келмейтін болады - депті.