426-шы Қара пайым-сөз: Қазақ жерінің тарихы тек айтылса ғана дұрыс жазылады, әйтпесе ұмытылады...

Осы қазір ғана «Киелі топырақ» деген бір шағын әңгімені оқып, ойға қалдым: https://bilim-all.kz/article/13449-Kieli-topyraq?utm_referrer=https%3A%2F%2Fzen.yandex.com. Бұрын әңгімешіл шалдардың айтқан тарихтары айтқан жерінде қалып, ұмытылып кететін. Қазір Аллаға шүкір жазам деген қазаққа мүмкіндік көп. Бұрынғыдай қалам-қағаз, кітап шығаруға қаражат шығын қылудың қажеті жоқ. Мына «Фейсбуктың» бетіне роман жазсаң да сыйа береді. Жалпы біздер, бүгінгі қазақтар «запаста» әлі өміріміз бар ғой, айтып-жазып үлгеремін деп, бала-шағамызға айтатын Ата тарихымызды кейінге қалдыра береміз де, бір күні ың-шыңсыз ана дүниеден бір-ақ шыққанымызды білмей қаламыз. Өмірдің заңы солай, бәрі де ойламаған жерден оқыс болады. Жоғарыда айтқан жазбадағы сияқты әңгімелерді ертеңі бітпейтін еріншек қазақ бүгін айтса, болашақта сол әңгімелердің басын құрап, қазақтың бұрмаланбаған дұрыс, шынайы тарихын жазатын қазақтың бір «жазғышбегінің» табылары анық. Тек әлгі өзіңіз айтатын тарихты өз руыңызға, атаңызға тартпай, барын бар күйінде бұрмаламай дұрыс айтыңыз. Негізінде тарих баяғыда өтіп кеткен жоқ. Ол күн сайын жаңа ақ парақтан басталып жатады. Тек біздер соны білмей жүре береміз. Ата-бабаларымыз да сөйткен. Жазатын түк табылмаса өз басыңыздан өткен тарихты жазыңыздар. Кім біледі, дәл сіз сияқты өмірді бастан кешіп жатқан басқа қазақтың баласына сабақ болып, оның дұрыс жол тауып кетуіне себепші болуы мүмкін. Қасиетті Құран Кәрім де кезінде қағазға түсіп жазылмай, Пайғамбардың (с.а.с.) аузынан шыққан сөз күйінде 7 ғасырда ұмытылып қалғанда – Жер бетінде бүгінгідей 1 млрд. мұсылман болмас еді. Жалпы жазыңыздар, жазуда құдірет бар...