5. Культурная спецыфіка ў пазнанні
Прыказка Канкрэтныя вобразы, якія стаяць за моўнай формай прыказкі у асноўным спецыфічная для культуры. Здагадка, што прыказкі з'яўляюцца публічныя ўяўленні аб культуры можна разглядаць з пункту гледжання прагляд любога мовы. Культурныя факты ў залежнасці ад вуснай перадача абумоўлена мясцовымі фактарамі, а таксама больш агульныя кагнітыўныя або матывацыйны дыспазіцыі. Калі мы сутыкаемся з новым маўленчым супольнасцю, знаходзім новыя каштоўнасці, нормы, інстытуты і артэфакты, якія ўплываюць на культура / мысленне гэтага супольнасці.
Такім чынам, прыказкі паколькі ўтрыманне культурных уяўленняў і практык павінна быць дастаткова стабільныя ў маўленчай супольнасці для іх выступу і разуменне ўдзельнікамі канкрэтнай прамовы супольнасць. Інтэрпрэтацыйныя абагульнення становяцца вызначаюць фактары ў міжкультурных сітуацыях. Гэта значыць, што інтэрпрэтацыя з'явы ў культуры можа быць абагульнены ў іншых культурах таксама таму, што можа быць існаванне падобных каштоўнасцяў, паняццяў і т.д.. Хоць ёсць і такія паверхневыя змены, жывыя краявідныя прыкметы класіфікацыі моцныя агульнасці паміж культурамі такім чынам, што мяркуе наяўнасць прадметна-спецыфічнага кагнітыўнага модуля. Абмежаванне, з якім мы сутыкаемся тут, - гэта " выйгрыш у агульнасці азначае страта ў вернасці". Такім чынам, абагульнення з'яўляюцца кантэксту і яны ставяцца да розных мясцовых уяўленняў, ня падганянне ў некаторых кантэкстах.
6. Характар контекстуализации
Знаёмыя і менш знаёмыя прыказкі Ідэя "ўзаемнай маніфестнасці" мяркуе, што агульныя факты і здагадкі выяўляюцца да размаўляламу і слухачу падчас размова. Калі гэта адбываецца, кагнітыўны асяроддзя абодвух суразмоўцаў перасякаецца і яны падзяляюць ўзаемная Кагнітыўная асяроддзе. Калі дынамік выкарыстоўвае прыказка, Ён / Яна на самай справе зрабіць праявіцца набор стэрэатыпных здагадкі для слухача. Нават нягледзячы на дыскурс удзельнікі ніколі не дзеляць іх поўную пазнавальную навакольнае асяроддзе, спікер чакае, што слухач распазнае гэты набор здагадкі, якія ён / яна спрабуе зрабіць ўзаемна відавочнымі. Калі прамоўца мае намер выкарыстоўваць знаёмую прыказку, ён / яна таксама мае намер зрабіць відавочным набор стэрэатыпных здагадак падзяліўся з слухачом. Але з менш знаёмымі прыказкамі, гэта набор стэрэатыпных здагадак складаней дасягнуць таму што " чым складаней здагадкі, тым менш верагоднасць яны сапраўды павінны быць зробленыя ". Таму, калі дыктар выкарыстоўвае знаёмую прыказку, ён / яна мяркуе, што слухач будзе пабудаваць набор правільных здагадак, пазбягаючы непаразуменні, таму што ўзаемнае праява патрабуе агульная кагнітыўная серада паміж размаўлялым і слухач. Такім чынам, існуе ўніверсальнасць ў канцэптуальнай архітэктуры і ён дзейнічае за агульным канцэптуальным узроўнем прыказак. Ангельская прыказка "Might is right" і яе бенгальская мова аналаг "Джор банку Мулюк тар" (транс. моцныя атрымліваюць асалоду ад улада) можа быць звязана з паняццем " выжыванне найбольш прыстасаваных " у дадзеным кантэксце. У асобным кантэксце ён можа азначае, што толькі магутныя людзі могуць атрымліваць асалоду ад аўтарытэтам сіла. “Метафара Вялікай ланцуга " ставіцца да нашага агульнага веданне ўсяго ў Вялікай ланцуга пачынаючы ад людзей да неадушаўлёным прадметам. Схемы, якія характарызуюць нашы веды аб людзях асобна ад схемы, якія характарызуюць нашы веды аб фізічным аб'екты. Гэтая агульная структура вызначае новыя канцэптуальныя катэгорыі ,у якіх 'чалавечае ' і" нечалавечае " з'яўляюцца разглядаюцца як прыклады адных і тых жа рэчаў. Але гэта вельмі шмат спецыфічная культура. Напрыклад, вось агульны канцэптуальны Архітэктура паміж:
а) Тапелец хапаецца за саломінку.
б) там, дзе ёсць жыццё, ёсць Надзея.
Такім чынам, адна і тая ж прыказка выкарыстоўваецца для абазначэння па-рознаму: "Перамяшчэнне ўвесь час неэфектыўна".
Такім чынам, такія значэння не залежаць ад кантэксту, таму што ўдзельнікі не зрабілі інтэрпрэтуйце прыказку онлайн ў рэальнай камунікатыўнай сітуацыі. Такія асноўныя канцэптуальныя адносіны ў выглядзе вербальныя метафары становяцца часткай культурнага альтруізму і народная мудрасць.
7. Выснова
З прыведзенага вышэй абмеркавання можна зрабіць выснову, што знаёмыя прыказкі апрацоўваюцца гэтак жа, як і"мемы". Але апрацоўка незнаёмай прыказкі ўключае ў сябе ' пашыраны пазнанне.'Цела інтэрпрэтатара за межамі мозгу мае жыццёва важная прычынна-следчая і Канстытутыўныя ролю ў такіх пазнавальных працэсах апрацоўка. Нават незнаёмыя прыказкі больш кантэкстна залежныя чым знаёмыя прыказкі. Знаёмыя прыказкі звычайна нясуць з сабой агульную інтэнцыяльнасьць выкарыстання, хоць гэта спецыфічная культура. Такім чынам, фактары, якія кіруюць эфектыўная цыркуляцыя прыказкі-гэта яе "рэпрадуктыўная прыдатнасць' і 'эпістэмалогія прадстаўлення". Каб атрымаць падрабязную інфармацыю адлюстраванне актывацыі канцэптуальных фрэймаў і іх зрушэння у пазнанні прыказак неабходна далейшае даследаванне. Адна крос-культурны погляд, безумоўна, дасць лепшы вынік.