Новы ухажёр не пакідаў спробаў скарыць маё зьнемагае ад тугі сэрца. А мне было ўсё роўна. Але, вонкава здавалася, што ў мяне заўсёды добры настрой. Аднойчы ён зайшоў і заспеў мяне сядзіць у акне 9 паверха, ногі я звесіў на вуліцу, піла алкагольны кактэйль і чытала ... Яго шок немагчыма апісаць. Ён падкраўся і выцягнуў мяне з акна. Дурненькі, нават не здагадваўся, што гэта нармальнае паводзіны для мяне. І што мне абсалютна ўсё гэта абыякава ... Алкаголь і тусоўкі, гэта ўсё што магло падтупіць боль хоць на нейкі час ... Мне патрэбен быў толькі адзін Паша. Паша ўсё яшчэ тэлефанаваў часам, і я выходзіла, размаўляла з ім па гадзіне і вярталася з шчаслівымі і адначасова поўнымі смутку вачыма. Я сумавала. Я любіла і магчыма буду любіць ўсё жыццё толькі Яго! Новы кавалер стаў кімсьці накшталт блізкага сябра, мая бязвежавая кампанія была рада заўсёды яму і яго пачастункаў. А мне было ўсё роўна ... Але пры гэтым, ліслівіла такая ўвага, настойлівасць і цярпенне. Ён быў гатовы на ўсё, проста каб