Адпачынак у гасціннай і цёплай краіне скончыўся, тыдзень праляцела неўзаметку. Мы шмат размаўлялі, знаёміліся, шпацыравалі ... Засталіся вельмі задаволены нашай першай сумеснай паездкай за мяжу! На працы мой загар і задаволены твар не засталіся па-за ўвагай, хоць я і дала бальнічны ліст. Прыйшлося спаслацца на праблемы з печанню, нібыта з-за гэтага была брудна))) Зноў пачалася руціна. Праца-Сяргей-сябры-сям'я. Мне трэба было нешта яшчэ. Сяргей ладзіў бясконцыя сцэны рэўнасці і перадаваў свае поўныя правы на мяне. Я маўчала. Ён ціснуў. Я перажыла. Часам сыходзіла з розуму і ўпадала ў дэпрэсію. Мне проста было сумна ад усяго гэтага! Душа патрабавала ўзварушэння! Прыйшло 1 красавіка (дзень дурня). Я піла ранішні кава на працы і вырашыла напісаць Сяргею запаветныя два словы: «Я цяжарная». На той момант мы былі разам пару гадоў і Сяргей часта заводзіў тэму пра дзяцей, пра тое якія будуць нашы дзеці, на каго з нас больш падобнымі. Не ведаю пра што я думала тады і чаго ад яго чакала, але ён