Жұмыстан келгенімде жолдасым үйде екен. Менен сәл ертерек келіпті. Әдеттегідей сабырлы,жымиып тұр."Саған айтарым бар "деді. " Айта бер,құлағым сенде "дедім мен де күлімдеп. "Мен олай-,бұлай болып кетсем, Алматыға жерлерсің..Елге апарам деп әлектенбе,саған қиын болады."деді.Қапелімде бұндай әңгіме күтпеген мен абдырадым да қалдым.Түрім бұзылып кетсе керек,сол жымиған қалпында арқамнан қағып,"Ойнап айтам.Әзілім ғой"деді ..Жүрегіме ине шаншып алғандай күй кештім.Әзілдеп айтса да көңілімде қалып қойды. .Одан кейін бір Алланың белгісіндей (Оның өмірден кететініне көрінген болар)түсімде ылғи жолдасым екеумізді көрем.Үйленіп жатамыз.Менің үстімде соңғы сәндегі әдемі қалыңдық көйлегі ,оның үстінде су жаңа қара костюм.Қолымызда жарқыраған неке жүзігі.Енді көпшілік күтіп отырған салтанат сарайына кіре бергенімізде "Қазір келем.Күте тұр." дейді де жоғалып кетеді.Мен ол кеткен жаққа көз алмай қарап алаңдаймын.Келер деген үмітпен күтіп тұрам..Осы түстен талай рет шошып ояндым. (Оны өлімге қимадым.,Біліп,сезіп тұрсам да, "Уайымдағанымнан ,басыма келген жаман ой"деп талай өзімді сендірдім,алдадым)
-------------------‐---------------------------------------------------Өкінішке орай жолдасым өмірден өтті.Бақилық болғанына да төрт жыл уақыт болыпты.Алланың бұйырғаны болар,өзінің кіндік қаны тамған туған елінде жерленді.Марқұмның иманын өзім уйірдім.(Кейінірек имамдардан сұрағанымда қатесіз дұрыс жасағаныма көзім жетіп,көңілім көншіді.) Қазірде той-думан,жиылыстардан көз көрген дос жігіттерін көргенде ,жолдасымның өзін көргендей күй кешіп қиналам.Жарқырап күліп тұрсам да жан дүнием алай-дүлей болып жатады...Жанымның жарасы жазылмаса керек.БӘРІНЕ УАҚЫТ ЕМШІ ДЕЙІН.Жатқан жері жайлы,топырағы торқа болсын!Жаны жәнната болып,рухы пейіште шалқысын!