Радик Сабиров авторлыгындагы "Утырдым да, уйладым"сериясен башлап җибәрәбез. Эш белән теге яки бу авылга баргач, мөмкинлегем чыгуга, китапханәгә керергә тырышам. «Китапханәләр юк», «укырга китаплары юк» дигән фикер белән килешмим. Авылларда китапханәләр бар. Эшкә җаваплы караган китапханәчеләрнең эш урыннары да эшләп тора. Алар шулай ук замана технологияләрен куллана, кулланырга мәҗбүр дә, чөнки, беренчедән, эшләгәнеңне күрсәтә белергә дә кирәк, аннан килеп, өстән дә шулай кушылган. Алдынгы технологияләр актив кулланылган төбәктә яшибез ич, моны, димәк ки, расларга да кирәк. Гадәттәгечә, шул ук мәктәп укытучылары, китапханәчеләр, мәдәният хезмәткәрләре хисабына булса да. «Халык басма матбугатны укымый» дигән фикер хөкем сөрә хәзер. Әйе, элеккеге еллар белән бүгенгене чагыштырып булмый. Чагыштырырга кирәкми дә. Һәр йортта диярлек компьютер, һәр кешедә диярлек интернетлы телефон-смартфон булганда, китап, басма матбугат укучылар саны кимү — табигый хәл. Ләкин… Әнә шул китапханәләрдә йөргә