Найти в Дзене
Саба таңнары

«БИШ БАЛАМ – БИШ БӘХЕТЕМ»

Хатын-кызның иң зур бәхете – әни булуда. «Ел хатын-кызы» конкурсының «Хатын-кыз – ана» номинациясенә тәкъдим ителгән Гүзәлия Габдрахмановага Аллаһы бу бәхетне бишләтә биреп, биш газизенә кадерле әни булырга насыйп иткән. Гүзәлиянең нәфис иңнәренә карыйсың да, таулар күчерер көч-куәтенә, бар җиһанга җитәрлек күңел җылысына сокланасың. Бар йөрәге белән дөньяга гашыйк ул, һәр көннән бәхет эзли, үзенең күңел нурын башкаларга күчерергә омтыла. Юкка гына Сабабаш егете Радик туган авылына кунакка килгән Олы Кибәче кызын тизрәк үзенә пар итәргә ашыкмагандыр. Нибары ике-өч тапкыр гына очрашалар алар, шушы күрешү бер-беренә тиң икәнлекләрен аңларга җитә дә инде. Бүген инде бергә яши башлауларына 19 ел булып, аларның җылы канаты астында биш бала үсә. Балалары хакында сөйләгәндә Гүзәлиянең күзләре ялкынланып, күңеле тагын да канатланып китә. «Мин бик бай кеше. Биш балам – биш бәхетем, тормышымның ныклы терәге – ирем бар. Шушы байлыгыма куанып бетә алмыйм. Аллаһыма мең шөкер итәм. Балаларым тәгәрә

Хатын-кызның иң зур бәхете – әни булуда. «Ел хатын-кызы» конкурсының «Хатын-кыз – ана» номинациясенә тәкъдим ителгән Гүзәлия Габдрахмановага Аллаһы бу бәхетне бишләтә биреп, биш газизенә кадерле әни булырга насыйп иткән.

Гүзәлиянең нәфис иңнәренә карыйсың да, таулар күчерер көч-куәтенә, бар җиһанга җитәрлек күңел җылысына сокланасың. Бар йөрәге белән дөньяга гашыйк ул, һәр көннән бәхет эзли, үзенең күңел нурын башкаларга күчерергә омтыла. Юкка гына Сабабаш егете Радик туган авылына кунакка килгән Олы Кибәче кызын тизрәк үзенә пар итәргә ашыкмагандыр. Нибары ике-өч тапкыр гына очрашалар алар, шушы күрешү бер-беренә тиң икәнлекләрен аңларга җитә дә инде. Бүген инде бергә яши башлауларына 19 ел булып, аларның җылы канаты астында биш бала үсә. Балалары хакында сөйләгәндә Гүзәлиянең күзләре ялкынланып, күңеле тагын да канатланып китә. «Мин бик бай кеше. Биш балам – биш бәхетем, тормышымның ныклы терәге – ирем бар. Шушы байлыгыма куанып бетә алмыйм. Аллаһыма мең шөкер итәм. Балаларым тәгәрәшеп йокларга яткач, һәрберсен сөеп, башларыннан сыйпап йөрим. Исән-сау булсыннар, тигезлектә үстерергә язсын», - ди әни кеше булган бәхетенә шатланып. Балалары хакына, аларның бәхетле балачагы өчен барын да эшләргә әзер Гүзәлия. Әти-әнисе аның үзен бер эштән дә курыкмаска, хезмәтең булса – дәүләтең була дип, тәрбияләгәннәр. Хәзер инде үзе бу алтын кагыйдәне балаларына сеңдерә. Шуңа да ир-ат эше, хатын-кызныкы дип бүлми ул, гомумән, эшсез тора алмый. «Гаилә коргач, үз көчебез белән өй салырга керештек. Радик кирпечен салды, мин измә ясап, кирпеч биреп тордым. Бөтен көчебезгә тырышып, 2012 елда яңа өйгә күчтек. Тырышырга кирәк, көч түкмичә генә бер нәрсәгә дә ирешеп булмый», - ди Гүзәлия Габдрахманова. Балалары да әти-әни үрнәгендә, яшьтән чыныгып, кул арасына кереп үсәләр. Гаиләдәге олы балалар – Инсаф белән Зилә Саба аграр көллиятендә белем алалар. Илфарлары Сабабаш төп мәктәбендә 8 сыйныфта, Ильяс 5нчедә укый. Төпчекләре Ильфирга 5 яшь. Габдрахмановларны Сабабашта спортчылар гаиләсе буларак беләләр. Егетләр кечкенәдән көрәш белән мавыгалар, Сабантуйларында кулларыннан сөлге төшми. Инсаф көллиятнең футбол, волейбол командалары составында зур уңышлар яулый. Узган ел «Спорт остасына кандидат» исеме алуга да ирешкән. «Безнең өйдә медальдән дә күп әйбер юк, бер-бер-артлы өстәлеп кенә тора. Балаларымның спортка тартылуын үземнән күчкәндер дип уйлыйм. Мин мәктәптә укыганда бер генә спорт ярышыннан да калмадым. Чаңгы ярышында, җиңел атлетика буенча гел призлы урыннар алдым. Физкультура укытучыларыма бүген дә рәхмәтлемен. Спорт чыныктыра, ихтыяр көче өсти. Кече яшьтән бөтен хыялым милиционер булу иде, хәрби кием киясем килде. Мәктәпне тәмамлагач, берничә тапкыр район эчке эшләр бүлегенә барып карадым, тик ныклап теләгемне әйтергә, юнәлеш сорарга кыюлыгым җитмәде. Борылып кайтып китүдән уза алмадым. Әти-әни мәрхүмнәремнең эштән калып, безне җитәкләп йөрергә вакытлары булмады. «Дуңгызлар ач тора алмый бит, кызым», – дия иде Кибәче фермасында эшләүче әнием. Нишлисең, миңа насыйп эш булмагандыр», –ди Гүзәлия. Бүген башкарган хезмәтеннән бик тә канәгать ул, Лесхоз картлар-инвалидлар йортында тәрбияләнүчеләргә бөтен йөрәк җылысын салып тәмле ашлар пешерә. Инде биредә пешекче булып эшли башлаганына да 9 ел вакыт узган. «Үземнең дә, иремнең дә әти-әниләребез иртә вафат булдылар. Шуңа интернаттагы әби-бабайларны бик яратам. Алар белән аралашырга вакыт тимәсә дә, аркаларыннан булса да, сөеп китәм. Мондый язмышлардан үзең сакла, Ходаем, дип телим. Алар да кадерләп-сөеп балалар үстергәннәр бит», – ди Гүзәлия. Габрахмановлар гаилә­сен­дә балалар берсе өчен берсе те­рәк булып, туган кадерен, әти-әни ха­кын аңлап үсәләр. Әти-әниләре алар өчен төрле гаилә бәйрәмнәре оеш­тыралар, мондый тәрбия алымнары балаларны бер-беренә тагын да якынайта, бердәмлекне арттыра. «Бөтен эшне гаиләбез белән башкарабыз. Бәйрәм табыннарын бергәләп әзерлибез. Улларыбыз да кече яшьтән хатын-кыз эшен белеп үсәләр. Кызым ризыклар пешерсә, Илфар улым бигрәк тә өстәлләрне бизәргә ярата. Тормыш булгач, белгән эшнең кирәге чыга. Эштән курыкмаска гына кирәк», – ди «Ана даны» медале иясе Гүзәлия Габдрахманова. Балалар өчен иң яхшы тәрбия ысулы – яхшы үр­нәк икәнлеге билгеле. Гүзәлия һәм Радик Габдрахмановларның да бала­ларына үз үрнәкләрендә биргән тәр­бияләре барыннан да өстенрәк һәм кыйм­мәтлерәк. Тәрбияле бала җанга шатлык, йөзгә аклык китерер, дигән бит борынгылар да.

Фәридә Вилданова.