Баламды бергім келмейді!
(Әсерлі оқиға 😓😓)
Екеуміз бір бірімізді қатты жақсы көретін едік. Дауыстарымызды естімесек ұйықтай алмайтын едік. Аптасына 1 рет киноға апарып тұрады. Ол маған қымбат болмасада күніге сыйлықтар сыйлайтын еді. Міне дегенше тұрмыс құруға ұсыныс білдірді, қуанып тұрмысқа шықтым. 1 жылдай бақытты тұрдық. 1 баламызда болды. Күйеуім өте бақытты еді. Күшті күндермен 2 жылда өтіп кетіпті. Күйеуімнің 1 қызбен сөлесіп жүргенін байқадым, бірақ үндемедім дәлелімде жоқ солай көрінген шығар деп жүрдім. Күйеу магазинге кетті соткасын қолыннан тастамайтын еді, сол күні ұмытып кетті ме? әлде мені қарайма деп тастап кеттіме білмедім. Бірақ ашып қарадым бәрі дұрыс. Сол кезде смс келді қарасам қыздан екен. Жаным сенің әйелің бәле болды ажыраспасаң осы жерден қояйық депті. Денеме су сепкендей болды. Смсті өшіріп тастадым. Күйеуім айтпадым дым білмегендей. Ұрыс керіс көбейіп кетті үйде. Мен бәрін дұрыс жасамаймын әйтеуір. Бір күні ішіп келіп ұрды. Өз төркініме кетім қалдым. Артымнан 1 іздеп келген жоқ. Басқа келіншек аламын деп ашып айтты. Арыз бердім ажырасуға солай ажырасып кеттік. 1 ай болмай 2 ші келіншек алды. Мен мұңайып күйзелісте жүрдім 2 жылдай. Олардың балалары болмаған менің ұлымды сұрап жүрді өзім қараймын деп, бермей жібердім. Менде қайта тұрмысқа шықтым бақыттымын. Күйеуім бағалайды мені 3 баламыз бар. Бұрынғы күйеуім баласын сұрап жүр әлі. Мен баламды бергім келмейді. Бақытты өмір кешудемін, бұрынғы күйеуім туралы ұмытып кеттім. Қәзіргі күйеуім өткенді ойлама оның маңызы жоқ, болашақпен өмір сүрейік деген сөзі әлі есімде. Бақыттымын. Бірақ, Баламды бергім келмейді, бермеймінда 😊