Осыған дейін де бір қысқа жазбамда – қазақтың тілін ғана дамытып, басқаларын (тарихы, әдет-ғұрпы, салт-дәстүрі және т.б.) тәрк ету (ұмыту) дұрыс емес деп жазған болатынмын. Қазақтың – 0,01 пайызға түсіп кеткен ұлттық рухын көтеру үшін қазақты осы уақытқа дейін қазақ қылып келген қасиеттерін кешенді түрде бірге көтеру керек деген пікір айтқан едім. Мұны көзге елестету үшін осы таяуда «Қазақтың тоғыз танымы, сегіз сенімі және жеті жетістігі» атты жазбаларымды бастап, 1-ші таным: «Қазақы тарихтың жаңаша танымы (отыз үш бөлім)»; 2-ші таным: «Қазақы тарих шежіресі»; 3-ші таным: «Қазақтың тілі мен грамматикасы»; 4-ші таным: «Қазақы қасиет – туысқандықта»; 5-ші таным: «Қазақтың әдет-ғұрпы мен салт-дәстүрлері» деп тоқтадым. Себебі, әрі қарай, осында отырған оқырмандарымның бұл жазбаларды оқуға деген ыстық ықыласын көре алмадым. Қысқасы суып қалдым. Қазақ тек жеңіл-желпіге ғана әуес деген тұжырымның растығын өз парақшамның бетінен анық көрдім. Содан бері денем жылы болғанымен, көңіл-күйім мұздап жүр. Жанымды жылытар ешбір жылы шуақ таба алар емеспін. Неге жұрттың бәрі келісіп алғандай бір бағытта, ал мен ақымақ неге басқа бағытта ойлаймын.
294-ші Қара пайым-сөз: Жанымды жылытар ешбір жылы шуақ таба алар емеспін
22 сентября 202022 сен 2020
1
~1 мин