Өч игезәк туу – сирәк күренеш, күпләр аны могҗизага тиңли. Мондый вакыйга Дүртөйле районында бер генә тапкыр теркәлмәгән. Күптән түгел гәзит укучыларыбызны былтыр өч игезәк кызлары дөньяга килгән Лариса һәм Борис Первушиннар белән таныштырган идек, бүген исә моннан 34 ел элек Миңниса һәм Шамил Мәңкәевлар гаиләсендә туган игезәкләр Зөлфия, Әлфия һәм Марсельның язмышы хакында бәян итмәкчебез.
Чыгышы белән Гафури районыннан булган Миңниса Миңнур кызы белән Дүртөйле районы егете Шамил Барый улы яшьлек язында республикабыз башкаласында очрашалар. Егет төзелештә балта остасы булып эшләсә, кыз штукатур-маляр хезмәтен башкара. Яшь йөрәкләр бер-берсенә тартыла, сөю хисе көннән-көн ныгый, алар өйләнешергә карар итә. Гөрләтеп туй ясыйлар.
Бер елдан уллары Марат туа. Яшь гаилә Шамилнең туган авылы Өчбүләгә кайтып төпләнә. Уңган кешегә эш бетәмени?! Авылда аларны бик шатланып каршы алалар. Шамил тракторга утыра, тиз арада хуҗалыкның алдынгы механизаторына әверелә, хатыны колхозда терлекче, ә аннан озак еллар кибеттә сатучы булып эшли. Ихата тутырып мал-туар, кош-корт асрыйлар. Тормышларына ямь өстәп, икенче балалары Эльвира туа. Ә менә алты елдан соң Мәңкәевлар гаиләсендә берьюлы өч игезәк дөньяга килә!
– Ул вакытта УЗИ дигән нәрсә юк иде, өч игезәгебез туасын алдан белмәдек, — дип елмая Миңниса апа. — Алар дөньяга җиде айлык булып аваз салды. Зөлфия — 1 килограмм 300 грамм, Әлфия — 1 килограмм 600 грамм, Марсель 1 килограмм 800 грамм иде. 22 көннән улым белән дәваханәдән чыгардылар, ә кызларыбыз анда 40 көн табиблар күзәтүе астында булды.
– Безнең гаиләдә өч игезәк туу бөтен авылдашларыбыз өчен зур вакыйга булды, бәбиләрне күрергә килмәгән кеше калмады, — ди, истәлекләргә бирелеп, Шамил Барый улы. — Минем әти: “Үз күзләрем белән күрмичә ышана алмыйм”, — дигән иде хәтта. Оныклары өчен өзелеп тора иде алар. Ә өч игезәкне исә күтәреп кенә йөрттеләр. Өй түребезгә өч бәллү эленде. Балаларыбыз барысы да, Аллаһка шөкер, сау-сәламәт булып үсте. Ун айда Марсель тәпи китте, унбиш көннән кызлар да үзаллы атлап йөри башлады. Тәрбияләү дә авыр булмады. Игезәкләребез гел бергә булды: бергә мәктәпкә йөрделәр, бергә уйнадылар, бергә дәрес хәзерләделәр.
– Әйе, без бергә яшәргә өйрәнгән, — дип сүзгә кушылды Зөлфия. Шуңа, күрәсең, үсеп буй җиткергәч тә бер-беребездән еракта гомер кичерәсебез килмәде. Бүген өчебез дә гаиләләребез белән туган авылыбыз Өчбүләдә яшибез.
Мәңкәевларның дүрт баласы Өчбүләдә йортлар салып, матур итеп дөнья көтә, балалар тәрбияли. Өлкән уллары Марат киленнәре Ульяна белән берничә генә чакрымда урнашкан Дүртөйле шәһәрендә төпләнгән. Алар дүрт бала үстерә, әти-әнисе янына атна саен диярлек кайтып йөриләр.
— Үземне бәхетле әни дип әйтә алам, — ди Миңниса ханым. — Балаларым игелекле, яхшы кешеләр булып үсте, тормышта үз урыннарын тапты. Һәркайсының яратып башкарган эше, тату гаиләсе бар. Игезәкләребезнең дә икешәр балалары үсеп килә. Ишле гаиләбез әгъзаларының туган көннәрен һәрвакыт бергәләп, күркәм табыннар җыеп үткәрәбез. Яңа ел, Ватанны саклаучылар көне, 8 Март бәйрәмнәре дә балаларсыз, оныкларсыз узмый.
Бүген Мәңкәевларның 11 оныгы бар, ә биш бала әнисе Миңниса апа “Ана даны” медале белән бүләкләнгән, 50 яшьтән лаеклы ялда.
Зөлфия белән Әлфия кечкенәдән биергә яратканнар, мәктәптән соң Стәрлетамак мәдәни-мәгърифәтчелек техникумын тәмамлаганнар. Марсель Башкортстан дәүләт аграр университетының зоотехниклар әзерләү факультетында белем алган. Тик заманы шундый бит: алган һөнәрең буенча эш булмаска да мөмкин. Игезәкләр югалып кала торганнардан түгел: Зөлфия ире Харис белән Өчбүләдә кибет ачкан, бүген алар — уңышлы малтабарлар, Харис йортлар төзеп сату белән дә шөгыльләнә. Әлфия — икмәк пешерү цехы мөдире, аның ире Илшат коелар казу буенча үз эшен оештырган, Марсель — тәрәзәләр ясау цехы бригадиры, хатыны Гөлшат — Өчбүлә авыл Советы биләмәсе белгече.
— Игезәкләрне күзгә күренмәс җепләр бәйли, алар бер-берсенең хәлен ерак чакрымнар аша тоярга сәләтле, диләр. Сез моны сизгәнегез бармы? — дип кызыксынам.
— Әлбәттә! — дип, бертавыштан җавап бирә алар. — Беребез авырып китсә, калган икебез моны шундук тоябыз. Күңел тиктомалдан боегып торса да тиз арада игезәктәшләребезнең хәлен белешергә ашыгабыз.
Ә Шамил абый белән Миңниса апа балалары, оныклары белән гөрләшеп, тормышның кадерен белеп яши бирә, лаеклы ялда да яшьләр белән ярышып дөнья көтә. Сәламәтлек, бәхетле, тигез картлык юлдаш булсын аларга!
Миләүшә Латыйпова,
“Кызыл таң”ның үз хәбәрчесе.
Дүртөйле районы.