Яңа уку елы башлану укучылар өчен генә түгел, аларның әти-әниләре өчен дә җаваплы чор.
Өлкән кызыбыз мәктәпне тәмамлап, вуз студентлары сафына басты дип, җиңел сулавыбызга күп тә үтмәде, төпчегебезнең белем йорты бусагасын атлап керер вакыты җитте. Бу җаваплы чорга әзерлекне бер ел алдан башладык: кичләрен, улыбызны балалар бакчасыннан алып кайткач, тырышып-тырмашып, хәреф, саннар танырга, укырга өйрәттек, уку әсбапларыннан төрле биремнәр эшләтеп мәш килдек.
Хәзер балалар беренче сыйныфка укырга өйрәнеп барырга тиеш шул. Укытучыларның таләбе шундый. Үзебезнең балачакны искә төшерәм дә, тагын бер гаҗәпләнеп куям: нишләптер элек андый шарт куелмый иде. Беренче сыйныфка килгәндә, бер хәреф тә танымаган малайлар һәм кызларны укытучы апаларыбыз тиз арада шатырдатып укырга гына түгел, матур итеп язарга да өйрәтә, төрле фәннәргә карата кызыксыну уята иде. Әлбәттә, теләге булган балалар, мәктәпкә килгәнче үк уку серләренә төшенә башлый, тик бу һич тә мәҗбүри эш түгел иде. Заманы шундый