Единая Армения. Իսկ եթե չկա միասնություն, ապա չկա բարեկեցություն: Գժտություն, թշնամություն, բամբասանքներ, հերյուրանքներ, – ահա արդյունքը:

Էջ 184

Ես շատ անգամ ծնվել եմ մոլորակի վրա,

Որին ես, որպես հարազատ սիրեցի:

Ինձ այստեղ ամեն ինչ ուրախացնում է,

Բնությունը, մարդիկ, մթնոլորտը

Ընդհանուր առմամբ, բարի է,

Բայց ահա զգացմունքները շատ են այստեղ,

և ոչ միայն դրական,

Բայց տարբեր, որովհետև այստեղ,

Մարդիկ, ցավոք, բաժանված են:

Իսկ եթե չկա միասնություն, ապա չկա

Բարեկեցություն: Գժտություն, թշնամություն,

Բամբասանքներ, հերյուրանքներ, – ահա արդյունքը

Փակ լինելու, մարդկանց բաժանվածության:

Եթե միասնություն լիներ, լինեին

Մարդիկ անկեղծ միմյանց հանդեպ,

և ինչո՞ւ թաքնվել: Ապրում է

Ի վերջո, միասին, քաղաքում ժողովուրդը այնքան շատ է,

Որ, ման են գալիս, աչքերը չբարձրացնելով,

Բայց դիպչելով, այնուամենայնիվ, արմունկներով

Միմյանց: Եվ նեղվածությունը ի վիճակի չի

Նրանց միավորի միասնական օրգանիզմ,

Չնայած նա գոյություն ունի, բայց դա

Չեն նկատում, և չեն ուզում իմանալ դրա մասին:

Յուրաքանչյուր ոք ապրում է ասես իր կեղևի մեջ:

և շատ ցավալի է, որ այդպես էլ ստացվում է,

«և կեղևը ավելի հաստ է դառնում:

Բոլորը գորշ-են, տխուր և չար:

Ու՞մ վրա: Իր վրա կա՞մ միմյանց վրա:

Այն դարձել է սովորական տեղ մոլորակի համար,

Նույնիսկ հպարտանում են, կարծես,

Իրենց առանձնացմամբ: Բայց, բարեբախտաբար,

Տոնահանդեսներ են լինում մարդկանց մոտ,

Երբ բոլորը բացվում են, և ուրախանում

Ու, ծիծաղում ու ընդհանուր միջոցառումներում են

Մասնակցում: Ավելի շատ լինեին նման օրերը,

Երբ մարդիկ ժպտում են, ծիծաղում են,

Նայում են իրար վրա

Մասնակցությամբ, գրեթե սիրով:

Այն ժամանակ նրանց միջև, ման են գալիս հրեշտակները,

Նրանք կարողանում են այստեղ իջնել

Միայն նպաստավոր պահերին,

Երբ հեռանում է զայրույթը, չկան

Բացասական ապրումներ,

և բացվում են մարդկանց սրտերը,

Հրեշտակներն այդ ժամանակ նրանց օգնում են,

Կամ աուրան կուղղեն, կամ

Աուրաից խավարը կվտարեն,

և չհոգնելով, կրկնում են:

«Հիշիր, դու մենակ չես լույսի տակ,

Կողկիտ մարդիկ են, քո եղբայրները,

Նրանք կօգնեն ուրախության մեջ, և վիշտի,

Ապրեք միասին, միահամուռ, և ուրախացեք,

և փառավորեք ԱՍՏԾՈւՆ և ԱՍՏՎԱԾՈւՀՈւՆ

Խաղաղության համար, որ հաստատվել է հանկարծ ձեր միջև,

Հրաշքների համար, որ ձեզ նվիրում է Երկինքը,

Իսկ դուք չեք տեսնում նրանց: Բաց արեք հոգիներդ,

Սրտերը միացրեք Հիսուսի անունով,

Որը տուժել է ձեզ համար,

Հանուն Աստծո Մոր, որը

Տառապել է խաչի մոտ Որդու համար,

Իսկ հետո բոլոր տառապող մարդկանց համար»:

Այդպես ասացին հրեշտակները, և ինչ-որ բան

Զարթնում էր մարդկանց մեջ: Նրանք

Բարի դարձան, կարծես թե, սկսեցին

Օգնել միմյանց. «Ամե՜ն»:

Ասացին հրեշտակները: «Աչքով չտանք»:

EXODUS «Գիրք Կյանքի»