Кахаю, кахаю, кахаю

Любую гарбату зраблю табе на нач,

Пра глупствы жіццёвыя распавядая:

Здзіўленне, усмешка і ціха “Дабранач” –

Вось так шчыра, моцна цябе я кахаю.

То радасць са мною, то сум свет хапае –

У стане любым я быць разам жадаю.

Маўчанне самотным з табой не бывае –

Прызнаць не баюся, што моцна кахаю.

Як раніцай сонца дзень новы вітае,

Таксама з табой жвава я пачынаю:

Убачу як вецер з акна калыхае

І тройчы прамоўлю Кахаю,

Кахаю,

Кахаю…