Ниһаять, мин чын милли кибет таптым, анда барысы да кеше коронавирусына охшамаган. Сәясәт өчен түгел, кешеләр өчен. Ләкин аның турында бераз соңрак, башта "нормаль" кибет турында.
Бу Пятерочка. Мин анда килдем, чөнки бу минем көн саен бердәнбер күңел ачуым һәм йөрергә рөхсәт ителгән бердәнбер юл - мин анда кич белән килдем. Минем чиратка басасым килә, аның кайда икәнен аңламыйм? 2 метрлы маркировкалар продуктлар киштәләре булган сәүдә үзәкләренә кадәр дәвам ителде, шуңа күрә сез бу кешеләрнең чиратка тезелгәннәрен яки троллейбуслар белән товар сайлауларын шунда ук аңламыйсыз.
Бер кыз үзен ике метр мәйданнан урламаска булды, ә дүртесе дә. Ягъни, ул алдагы сатып алучының чираттагы юлына чыкмады, ләкин берсен сагынды. Мин аның артында торам һәм уйлыйм: хәзер мин кайда булырга тиеш? - Кыз, син чиратта торасыңмы? - Мин сорыйм. «Әйе», - дип җавап бирә ул. Heәм ул миңа каты карый, якын килмәгез диләр (мин битлексез, перчаткасыз һәм гадәттә бернәрсә дә юк).
Артымда бүтән полосалар булмаганлыктан, мин булган урында тордым. Аңа бик якын түгел, ләкин шулай ... психопатны борчыган ераклыкта. Кыз кычкырды. Тагын ике тапкыр ул миңа борылып карады. Мин торам, аңа карыйм.
Ләкин соңыннан сызык алга китте, һәм кыз бер полосаны алга күчерде (әле дә дүрт метр алда!). Аннары берәр кеше килеп, безнең хаосик структурабызны аңламыйча, минем алдымда торды. "Адәм! - Мин аның колагына кычкырдым, - сызык бар! " - һәм аның артына башын салды.
Ул борылып карый, һәм бу иске кечкенә нәрсә карт, күзләре кечкенә, куркып. Ул миңа төбеннән өскә карый - ул миннән хәтта түбән булып чыкты. "Әйе .. әйе .." - ди, һәм кызыл күз кабакларына яшь чыкты. Ул миннән кача, ләкин безнең чиратта түгел, ә залның иң читенә бүтән кассага. Шустренкий, җиңел, кәрзин белән кешеләр арасында, кырмыска кебек, юлга чыкты.
Мин бу бабай икәнен шунда ук аңламадым. Аның артында гади капка, куртка, картлык турында бернәрсә дә күрсәтелмәгән.
Аннары мин милли кибеткә кердем, аны ничектер тасвирладым - кассир асылынып счетчикка төшкән урында. Ул инде юк, иптәше Валик та. Theзбәк урынына кире кайтарылды, идән сөртелде, түшәм ремонтланды. Лампочкалар лампаларга якты. Маркировка да бар, бүтәннәрдәге кебек, ләкин миңа ошады, бу касса алдында түгел иде, һәм гражданнар, алар кебек, башның аркаларына һәм аркаларына бер-берсенә сулыш алалар. Алар арасында бер-ике гул бар. Игътибар иттегезме, чиратта берничә гмирам булса, тышкы яктан бөтен чират гмыровтан тора кебек? Кара сарыкның эффекты.
Подъездда таяклы канинлы аяклы кешене очраттым, ул басып торды һәм хәер сорады, бертуктаусыз туктаган кебек, күкрәгендә тартма бар иде. Сандык муенга, пычрак бинтка эленеп тора, турникетка төрелгән, һәм кеше үзе егылырга теләгәндәй кага. Fallәм егылды.
Мин чыккач, ул юлда, киенү бүлмәсендә егылды, анда кайбер ишекләр икенчесенә каршы ябылган. Диагональ рәвештә ята, ята, аяклары белән тибә, таяк якын. Ул миңа арттан борыла алмаган аяклары күтәрелгән чөгендерне искә төшерде, һәм хәзер, голли белән аның каядыр аяклары да бар, күренми. Кешедә тәннең барлык органнары күренми, кайберләре яшерен хәлдә, һәм сез аларны сирәк мизгелләрдә генә күрә аласыз.
Минемчә: аңа барыгыз? Ярдәм кирәк бит ... Ләкин мин аның турында пычрак булудан куркам, ул миңа пычрак кулларын сузып, мине кулга ала башлар дип куркам, һәм мин басып торам һәм бүтән кешенең килүен көтәм. Ниһаять, кемдер чыгу юлына чыга, минемчә, хәзер ул аны күтәрер. Бер кеше генә аның тәнен узып, үзенә китте. Мин тирә-якка карыйм: аларның сакчылары кайда? Uzbekзбәк хатын-кызлары флегматик күренәләр, ләкин бүтән кеше юк.
Мин якынлаштым, иелдем, аңа терсәк бирдем: "Мине тот һәм әкрен генә тор". Ул бер кулы белән бер терсәкне, икенчесе белән таякны тотты. Идәндә ул тырный, елый, иелә, ләкин күтәрелә алмый. «, К, мине тәрбияләмә», - ди ул.
Озак вакыт мин хәерчеләргә ышанмыйм. Беренче тапкыр гына, мин Мәскәүгә килгәч, гариза яздым, аннары аңладым, аларның барысы да эштә профессионаллар, һәм миннән яхшырак. Аларны күрү мине гарипләндермәде, начар кием дә, кайгылы сүзләр дә. Мин куркам һәм шунда ук акча бирә алам - куркыныч сүзләр. Берсе машина буйлап метрода йөрде, күкрәгендә картон, һәм картонда болай дип язылган: “Онкология, яман шеш, мин яшәргә телим. Ярдәм итегез". Мин шунда ук чыгарып, йөз сум бирдем.
Мин шулай ук хуҗасыз кешеләргә ышанам. Алар чыннан да ярлы, һәм мин аларны кызганам. Нинди кызганыч, мин аларда үземне күрәм. Эскәмиядә кеше өеме өеме ята, кием чүпләре капланган, һәм аның астында бассейн. Бу мин дип уйлыйм. Шулай итеп, бу күренештән мине начар хис итә, мин кибет астындагы кечкенә крестьян кебек аптырыйм һәм үземә җырлыйм:
Кыш, буран һәм зур плиталарда
Көчле җилдә кар ява
Храмга подъездда гына
Карт хәерче хатын басып тора.
Мин үзем өчен кызганам, алар түгел.
Мин ул егетне үстермәдем. Караңгы киенү бүлмәсендә без һаман әйләнеп йөри идек, аннары ул кычкырды, һәм мин аның өстенә атладым. Мин аңа акча бирмәдем - мин акча йөртмим, карточка белән түлим.
https://zen.yandex.ru/media/julija/nikogo-ne-jalko-nikogo-5e918f09faa668570a79eb64