Қасы көзі қиылған,көңілді,қарапайым,ауылдың аппақ қызы ата анасының қалауымен қалаға келген еді.Әрине бұл Аяла.Ата анасымен бірге жүріп армандаған мамандығы психологияға тапсырып түсті.Аяланың анасы,әкесі және де сіңілісі бар еді.Ауылда достары мен қимас жандары қалды.Алғашқы махаббат бұл үшін оңай болмады.Оны көрмеу үшін қалаға жол тартты,алайда ауылды қимайдығой?Жаңа орта,жаңа жер,жаңа дос бәрі бұл үшін таңсық.Жалпы оның сырт келбетіне келетін болсақ,ескі дәстүрмен шашын ешқашан қимаған ол өзіне де ұнайтын.Шашы тізеден төмен.бетіне ешқашан бояу жақпаған,қысқа кимеген,ауылдағы серілердің арманы еді.Таңдаған тазға жолығады,таңдап жүріп басы тасқа соқты.Қиналды жылады бірақ қайта тұрды.Осылайша арман қуып қалаға да келді.Оның армандары көп еді.Аутизммен ауыратын балдарға тегін көмек көрсету,ата анасын меккеге апару,шүкіршілік етіп өмір сүру.Материалдық жағдай жетіспегенмен ешқашан мұңайған емес бір есебін тауып шығып кетет. Таң атып алғашқы күні колледжге келді.Өзі секілді жайдары қызда